Idea wychowania do pokoju w programach pomocowych dzieciom w Afryce

Zbigniew Babicki

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/fp.2017.1.15

Abstrakt


Ludzkością od wieków targają różnego rodzaju spory, konflikty, wojny. Współczesny świat również nie jest wolny od różnych napięć, które często nabrzmiewają do tego stopnia, aby następnie przerodzić się w otwarty konflikt zbrojny. Życie człowieka, jego rozwój i los cywilizacji zależą od umocnienia i zagwarantowania pokoju na świecie. W tym kontekście szczególne znaczenie ma edukacja na rzecz pokoju czy też wychowanie do pokoju, wzajemnego porozumienia i poszanowania godności każdego człowieka. Największymi ofiarami wojny są zawsze dzieci i to właśnie one potrzebują szczególnej pomocy w rozwoju. W kierowanych do nich programach pomocowych powinna zawierać się idea wychowania do pokoju, tak aby kształtować w młodym pokoleniu postawy: szacunku dla drugiego człowieka, wartości życia, altruizmu, empatii.

Słowa kluczowe


pokój, wychowanie do pokoju, edukacja na rzecz pokoju, ludobójstwo, pomoc rozwojowa

Bibliografia


Babicki Z. (2013). Sytuacja dziecka w Rwandzie – zarys problematyki. „Pedagogika Społeczna”, nr 1 (47), s. 85–104.

Babicki Z. (2011–2012). Badania własne (archiwum prywatne).

Bahisha T. (1998). Nasze dzieci cierpią. Kigali, 6 czerwca 1998 roku. List do S. Kuracińskiego [mps]. Archiwum Pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego w Ząbkach.

Bandura A., Walters R. (1968). Agresja w okresie dorastania: wpływ praktyk wychowawczych i stosunków rodzinnych. tłum. C. Czapów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Bar J. (2013). Po ludobójstwie. Państwo i społeczeństwo w Rwandzie 199 –2012. Kraków: Kięgarnia Akademicka.

Dzieci głodujące i bez imienia. W: Różański J. (red.). Warszawa: Wydawnictwo Papieskich Dzieł Misyjnych.

Fountain S. (1999). Peace education in UNICEF. New York: Wydawnictwo UNICEF.

Gajdamowicz H. (1997). Pedagogika pokoju – refleksje aksjologiczno – metodologiczne. W: Ponczek E. (red.). „Biuletyn Centrum Badań nad Pokojem Uniwersytetu Łódzkiego”. Łódź: Wydawnictwo Centrum Badań nad Pokojem Uniwersytetu Łódzkiego.

Galtung J. (1975). Peace: Research – Education – Action. Essas In Peace Research, vol. 1, Copenhagen.

Genocide. (2004). Kigali Memorial Centre, komentarz do wystawy. Kigali: Aegis Trust.

Ilibagiza I. (2010a). Ocalona, aby mówić. Warszawa: Wydawnictwo Duc In Altum.

Ilibagiza I. (2010b). Ocalona, aby przebaczyć. Warszawa: Wydawnictwo Duc In Altum.

Jan Paweł II (1999). Zapewnijmy dzieciom przyszłość w pokoju. Orędzie Jana Pawła II na XXIX Światowy Dzień Pokoju 1 stycznia 1996 roku. W: Pokój z dziećmi. Pedagogika chrześcijańska wobec zagrożeń rozwoju dziecka. Smolińska-Theiss B. (red.). Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Kelm A. (1983). Formy opieki nad dzieckiem w Polsce Ludowej. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.

Kelm A. (2000). Węzłowe problemy pedagogiki opiekuńczej. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Leek, J. (2014). Pomiędzy porozumieniem a zrozumieniem. Wyzwania edukacji na rzecz pokoju. „Studia Dydaktyczne”, nr 26, s. 247–257.

Łobocki M. (1999). Metody wychowania do altruizmu. W: Smolińska-Theiss B. (red.). Pokój z dziećmi. Pedagogika chrześcijańska wobec zagrożeń rozwoju dziecka. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Madre P. (2005). Zranienie życia. Odrodzić się w swej tożsamości. Warszawa: Wydawnictwo Księży Marianów.

Marynowicz-Hetka E. (2009). Pomoc w rozwoju, towarzyszenie społeczne, próg zagrożenia rozwoju – wymiar profilaktyczny. W: taż (red.). Pedagogika społeczna. Podręcznik akademicki, t. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Montessori M. (2009). Czym jest wychowanie kosmiczne? W: Surma B. (red.). Pedagogika Marii Montessori w Polsce i na świecie. Łódź–Kraków: Ignatianum.

Olbrycht K. (1999). Rola pedagogów w tworzeniu sytuacji pokojowego rozwoju dziecka. W: Smolińska-Theiss B. (red.). Pokój z dziećmi. Pedagogika chrześcijańska wobec zagrożeń rozwoju dziecka. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Pałyga J. (1998). Rwanda. Czas apokalipsy – czas nadziei. Ząbki: Apostolicum.

Petrykiewicz E. (2004). Mayibobo. Dzień z życia rwandyjskiego dziecka ulicy. „Posyłam Was”, nr 3, s. 5.

Piejka A. (2015). Kształtowanie kultury pokoju w ludziach – perspektywa globalna. „Pedagogika Społeczna”, nr 1 (55), s. 115–128.

Półturzycki, J. (2003). Pokój jako naczelna wartość w aksjologii edukacyjnej. W: Mroczkowski I., Wesołowska E. A. (red.). Pokój – dialog – edukacja, materiały z sympozjum naukowego w Płocku, Płock: Novum.

Radlińska H. (1961). Pedagogika społeczna. Wrocław–Warszawa–Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.

Rusinek R. (2003). Dzieci Rwandy. Ząbki: Apostolicum.

Smith S. (2003). Négrologie. Pourquoi l’Afrique meurt? Calmann–Lévy.

Smolińska-Theiss B. (1999). Pedagogika pokoju. W: Smolińska-Theiss B. (red.). Pokój z dziećmi. Pedagogika chrześcijańska wobec zagrożeń rozwoju dziecka. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Szczodrowski R. (2007). Problem dzieci bez imienia w obliczu milenijnych celów rozwoju. W: Różański J. (red.). Dzieci głodujące i bez imienia. Warszawa: Wydawnictwo Papieskich Dzieł Misyjnych.

Theiss W. (1996). Zniewolone dzieciństwo. Socjalizacja w skrajnych warunkach społeczno-politycznych. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Theiss W. (1999). Co to jest zniewolone dzieciństwo? W: Smolińska-Theiss B. (red.). Pokój z dziećmi. Pedagogika chrześcijańska wobec zagrożeń rozwoju dziecka. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

Theiss W. (2000). Ryszard Wroczyński – pedagog społeczny. W: Przecławska A., Theiss W. Pedagogika społeczna. Pytania o XXI wiek. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.

UNESCO (2002). The culture of peace. Paryż: Wydawnictwo UNICEF.

Uniewska A. (2003). „Gen pokoju” – czyli propozycja współczesnego wychowania do pokoju W: Wilk J. (red). Społeczna troska o dziecko w XX wieku. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Wojtyła K. (1969). Osoba i czyn. Kraków: Polskie Towarzystwo Teologiczne, dostępny na:

http://www.unesco.pl (otwarty: 16.02.2017).

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142