DZIADKOWIE W WYCHOWANIU WNUKÓW NA PODSTAWIE OPINII OSÓB MŁODYCH I STARSZYCH

MAGDALENA PIEŃKOS

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/fp.2015.2.10

Abstrakt


Na wychowanie dzieci, obok rodziców, duży wpływ mają dziadkowie. Często to oni są tymi, którzy wprowadzają wnuki w życie: uczą, jak należy postępować, przekazują tradycję. Badania empiryczne autorki miały na celu ukazanie tego, jak istotny jest udział dziadków w wychowaniu i przekazywaniu wartości młodemu pokoleniu. Posłużyła się ona metodą sondażu diagnostycznego. Badania zostały przeprowadzone na grupie osób starszych, będących dziadkami, oraz na grupie studentów. Wyniki dowodzą, że ponad 80% respondentów – babć i dziadków – ma dobre i bardzo dobre relacje ze swoimi rodzinami. Osoby starsze kontaktują się z nimi codziennie, kilka razy w tygodniu lub kilka razy w miesiącu. Zdaniem 90% respondentów są oni dobrze traktowani przez swoje rodziny, czują się kochani i potrzebni. Osoby starsze mają większe doświadczenie i mądrość ży- ciową, dlatego przy prawidłowych relacjach mogą stać się źródłem inspiracji dla młodego pokolenia. Zdaniem 93% studentów dziadkowie są autorytetem. Młodzi ludzie chcieliby być podobni do swoich przodków. Osoby starsze realizują przede wszystkim funkcję opiekuńczą. Zaspokajają najważniejsze potrzeby swoich wnuków, kształtują ich cechy osobowości. Przekazują zasady moralne, dają opiekę i wychowanie, poczucie miłości, a także pomagają poznać historię rodziny.


Słowa kluczowe


dziadkowie; starość; wychowanie; więź międzypokoleniowa; samorealizacja

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


CBOS (2001). Co zawdzięczamy swoim babciom i dziadkom?

Czarnecki K. (red). (2009). Nowy leksykon metodologiczny. Sosnowiec: Oficyna Wydawnicza Humanitas.

Dyczewski L. (2003). Rodzina twórcą i przekazicielem kultury. Lublin: TN KUL. Dyczewski L. (2002). Więź między pokoleniami w rodzinie. Lublin: TN KUL.

Filipczuk H. (1981). Rodzina a rozwój psychiczny dziecka. Warszawa: WSiP. Leszczyńska-Rejchert A. (2010). Człowiek stary i jego wspomaganie. Olsztyn: WUWM.

Łobocki M. (2005). Metody i techniki badań pedagogicznych. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Obuchowski K. (red). (2002). Starość i osobowość. Bydgoszcz: Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego.

Pilch T. (1995). Zasady badań pedagogicznych. Warszawa: Żak.

Prusik K., Zaporozhanov V., Prusik K., Görner K. (2010). Rekreacyjne uprawianie nordic walking a jakość życia osób w wieku 60-70 lat. „Pedagogika Psihologia ta Mediko-Biologicni Problemi Fizicnogo Vihovanna i Sportu”, nr 9.

Steuden S. (2014). Psychologia starzenia się i starości. Warszawa: PWN.

Śliwerski B. (1992). „Trzecia siła” edukacyjnych rewolucji. „Edukacja i Dialog”, nr 6.

Tyszkowa M. (1992). Relacje dorastających wnuków z dziadkami i babciami. „Problemy Rodziny”, nr 1.

Wawrzyniak J.K. (2011). Opiekuńczo-wychowawcza rola dziadków w rodzinie. „Pedagogika Rodziny”, nr 1 (2).

Zawadzka A. (1999). Oddziaływanie dziadków a wypoczynek wnuków. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142