Komunikowanie się jako podstawa partnerstwa edukacyjnego w okresie pandemii z perspektywy pedagogów specjalnych - Dycht, Marzena (Forum Pedagogiczne, 2025)
Cel: W artykule chodzi o rozpoznanie doświadczeń pedagogów specjalnych w zakresie wzajemnej współpracy z pozostałymi podmiotami procesu kształcenia (uczniami, rodzicami, zwierzchnikami i innymi nauczycielami) w okresie pandemii na rzecz zdiagnozowania zaistniałych trudności, jak i ustalenia konstruktywnych rozwiązań dotyczących budowania partnerstwa edukacyjnego. Metody: Badania przeprowadzono przy wykorzystaniu techniki zogniskowanych wywiadów grupowych wśród 33 pedagogów specjalnych zatrudnionych w szkolnictwie specjalnym i włączającym, drogą komunikacji na odległość. Badani pochodzili z 4 województw (lubelskiego, lubuskiego, warmińsko-mazurskiego, małopolskiego). Wyniki: Ujawnione w badaniach uwarunkowania i cechy partnerstwa rodziny i szkoły miały charakter: podmiotowy (styl myślenia o edukacji, szkole, postawy i zachowania podmiotów) i pozapodmiotowy (uwarunkowania instytucjonalne). Wykazano zróżnicowanie doświadczeń nauczycieli. Stwierdzono wysokie jakościowe wskaźniki w obszarze tworzenia odpowiedniego klimatu współpracy w zróżnicowanych i wymagających (z uwagi na pandemię) formach komunikacji. Wnioski: Możliwości i perspektywy, jakie się ujawniają w interakcjach społecznych opartych na niewymuszonej, otwartej komunikacji sprzyjają tworzeniu konstruktywnej płaszczyzny współpracy mającej na celu budowanie dojrzałego, świadomego i autonomicznego partnerstwa edukacyjnego. Uwzględnienie perspektywy wynikającej z doświadczenia na rzecz partnerstwa edukacyjnego nabytego w okresie pandemii może pomóc w planowaniu zaleceń wzmacniających obecną jakość oferty w zakresie edukacji specjalnej.