Katecheza i wychowanie w funkcji budowania kościoła według ks. Franciszka Blachnickiego (w stulecie urodzin wielkiego wychowawcy) - Misiaszek, Kazimierz (Forum Pedagogiczne, 2021)
Dla ks. Franciszka Blachnickiego katecheza, jak również wychowanie pozostawały w ścisłym związku z Kościołem. Najwłaściwszym miejscem dla katechezy jako podstawowej wychowania chrześcijan (dorosłych, młodzieży i dzieci) jest Kościół, który jest zarazem podmiotem, celem i przedmiotem katechezy. Pojęcia Kościoła ks. Franciszek Blachnicki czerpał z opracowań autorów niemieckojęzycznych, a przede wszystkim z dokumentów Soboru Watykańskiego II. Kościół był dla niego pośrednikiem zbawienia, powszechnym sakramentem zbawienia, matką, świątynią Boga, a przede wszystkim zjednoczeniem ludu Bożego, wspólnotą w Chrystusie, wspólnotą wiary, nadziei i miłości. Zadaniem katechezy i wychowania jest przede wszystkim wprowadzenie i doświadczenie Kościoła. Natura katechezy wynika z pojęcia Kościoła. Jeśli więc Kościół jest wspólnotą, to celem katechezy jest wprowadzenie wiernych, aby mogli w niej nie tylko uczestniczyć, ale przede wszystkim ją tworzyć i podejmować proces własnego wychowania. Ważne jest również to, że katecheza służy także procesowi inicjacji chrześcijańskiej, odkrywaniu Kościoła jako miejsca wypełniania się tajemnicy życia, zbawienia i uzdrowienia. Dlatego ks. Blachnicki kładł duży nacisk na związek liturgii z katechezą, gdyż w liturgii dokonuje się najpełniejszy proces wtajemniczenia. Kolejnym zadaniem katechezy jest jej funkcja budzenia i rozwijania wiary. Wiara jest bowiem fundamentem Kościoła i podstawowym celem katechezy. Ma ona mieć charakter zarówno personalistyczny, jak i społeczny. Ksiądz Blachnicki twierdził, że katecheza wychowująca do wiary nie jest wiarą indywidualną, ale wiarą Kościoła. Wielu chrześcijan, nawet tych najbardziej gorliwych, przeżywa swoje chrześcijańskie życie obok życia Kościoła, ale nie w Kościele. Tymczasem każdy chrześcijanin jest Kościołem, ponieważ Kościół jest całym Chrystusem, Głową i członkami, a my jesteśmy jego członkami. Dlatego też życie Kościoła wzrasta o tyle, o ile wzrasta życie wiary każdego z jego członków, do czego potrzebny jest całościowo rozumiany proces chrześcijańskiego wychowania.