Autonomy and Coping with Stress in Persons with ASD - Prokopiak, Anna (Forum Pedagogiczne, 2023)
Przedmiotem analizy empirycznej są zagadnienia związane z autonomią osób ze spektrum autyzmu i jej psychospołecznych uwarunkowań rozwoju, które doprowadzą do ustalenia bezpośrednich przyczyn, szczególnego rodzaju warunków koniecznych dla rozwoju autonomii tj. radzenia sobie ze stresem. Za teoretyczną podstawę prowadzonych badań przyjęto trójskładnikowy model autonomii, według której autonomia to wewnętrzny atrybut człowieka, którego cechą jest sprawstwo (osoba czuje się autorem własnych zachowań), zainteresowanie (refleksja nad wewnętrznymi i zewnętrznymi wydarzeniami) oraz brak poczucia presji i kontroli. Problemy badawcze dotyczą poziomu autonomii osób ze spektrum autyzmu, poziomu psychospołecznego funkcjonowania w wymiarze radzenia sobie ze stresem osób ze spektrum autyzmu oraz zależności pomiędzy nimi. W celu uzyskania materiału badawczego zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, w skład którego wchodziły następujące narzędzia badawcze: Indeks Autonomicznego Funkcjonowania (IAF) (Weinstein, Przybylski, Ryan, 2012), The Autism-Spectrum Quotient – Kwestionariusz Zachowania i Osobowości dla dorosłych (AQ), Inwentarz do Pomiaru Radzenia Sobie ze Stresem – MINI – COPE oraz autorski Kwestionariusz wywiadu. Dla potrzeb badań własnych opracowano kwestionariusz wywiadu dotyczący: wieku, płci, stanu cywilnego, zamieszkania, wykształcenia, dochodów, edukacji, przebytej terapii oraz obecnych chorób.