Ewolucja koncepcji istotnych celów małżeństwa w XX wieku w ujęciu środowisk katolickiego integryzmu - Pietras, Dawid (Ius Matrimoniale, 2025)
Ojcowie Soboru Watykańskiego II poprzez Konstytucję Gaudium et spes odeszli od hierarchicznego ujęcia celów małżeństwa, w którym pierwszym i nadrzędnym celem było zrodzenie i wychowanie potomstwa. Ta koncepcja została podjęta po Vaticanum II i znalazła swoje odzwierciedlenie w nauczaniu papieskim oraz definicji małżeństwa zawartej w kan. 1055 § 1 KPK/83, według której podstawowe cele małżeństwa to dobro małżonków oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa. To personalistyczne ujęcie, w którym podkreślono małżeństwo jako przymierze i wspólnotę życia w miłości, spotkało się ze sprzeciwem środowisk, które określa się mianem integrystycznych. Przedstawiciele tego nurtu starają się zachować całość doktryny katolickiej w jej treści sprzed Soboru Watykańskiego II i dlatego trzymają się hierarchicznego podziału celów małżeństwa według nauki św. Tomasza z Akwinu i kan. 1013 § 1 CIC/17. Utrzymują, że posoborowa nauka w tej materii jest źródłem kryzysu, który dotknął małżeństwa i rodziny chrześcijańskie.