Salezjanie jako duszpasterze wspólnoty parafialnej pod wezwaniem Św. Rodziny i Św. Judy Tadeusza w Słupsku w latach 1949–2012 - Wiązowski, Eugeniusz (Seminare. Poszukiwania naukowe, 2023)
Pierwszym proboszczem, który objął parafię Świętej Rodziny i św. Judy Tadeusza w Słupsku z ramienia Towarzystwa Salezjańskiego był ks. Franciszek Krajewski. Do 2012 roku parafia liczyła łącznie 11 salezjańskich proboszczów. Ich personel pomocniczy składał się z 66 księży, 44 kleryków odbywających praktykę pedagogiczną i duszpasterską oraz 5 koadiutorów. Parafia zrodziła 10 powołań kapłańskich. Pierwotnie parafia obejmowała swym zasięgiem całe Zatorze. W 1977 r. wydzielono z niej parafię św. Maksymiliana Kolbego. Kolejni proboszczowie przekształcili zabudowania kościelne z 1920 r., które były jedynie prowizorycznym miejscem kultu, na kościół dobudowany do sali parafialnej. W latach 80., po uzyskaniu zgody władz, wybudowano nowy dom zakonny i przestronny kościół wraz z kaplicą pw. Matki Bożej Wspomożycielki. Salezjanie ze Słupska troszczyli się także o życie duchowe swoich parafian. W latach 1983 – 1989 zorganizowali pieszą pielgrzymkę ze Słupska do Częstochowy. Od 1991 roku ukazywało się parafialne czasopismo „Święta Rodzina”. Oprócz zwykłej pracy duszpasterskiej istniały liczne grupy modlitewne, ruchy, wspólnoty i organizacje, takie jak: Żywy Różaniec, Caritas, Katolicki Związek Kolejarzy Polskich, Krucjata Eucharystyczna, grupy ministrantów, Ruch Kościół Domowy. , Ruch Młodzieżowy Pustynia Miast, Odnowa Charyzmatyczna, Ruch Światło-Życie, Wspólnota Anonimowych Alkoholików „Dar Jezusa”, Neokatechumenat, Salezjańska Organizacja Sportu RP, Stowarzyszenie Mamma Margaret, Stowarzyszenie Maryi Wspomożycielki, Salezjański Wolontariat Misyjny i Salezjanie Współpracownicy.