Afrykańskie mity chrystologiczne - Majcher, Zbigniew (Seminare. Poszukiwania naukowe, 2005)
Każda dyscyplina teologiczna ma jakąś propozycję wykorzystania narracji jako środka do ponownego przemyślenia charakter, zadanie i metody. Artykuł przedstawia „chrystologię narracyjną” w języku afrykańskim środowisko; faktycznie zajmuje się Chrystusem i kulturą na kontynencie afrykańskim. Współczesny Afrykanin teologowie wyjaśniają kulturę afrykańską, a następnie wykorzystują tę kulturę wraz z jej tradycyjną ustną mądrością dzielić się Ewangelią Jezusa Chrystusa. Afrykańscy teologowie wykonują godną podziwu pracę, relacjonując bogatych kultura Afryki. W swoich badaniach wykazują się znajomością kultury, z którą mają do czynienia a przy okazji szanują tę kulturę, dostosowując do niej Ewangelię. Narracja to nie tylko ozdobny w chrystologii afrykańskiej, ale konstytutywny. Współczesna chrystologia afrykańska nie powinna być oddzielona od narracyjnego opisu czy argumentacji, ponieważ chrystologia polega na „przekształceniu” chrześcijańskiej historii. Niektórzy teologowie uznają, że chrystologia może prowadzić do nowego czytania lub „przekształcenia” narracji (narracji), uznają, że bliższe zwrócenie uwagi na tradycyjne mity afrykańskie, a historie, przysłowia, pieśni i opowieści mogą również skutkować reinterpretacją chrystologii. Tam są próbami sformułowania chrystologii nie w kategoriach klasycznych kategorii natury, substancji, i osoby, ale w kategoriach wywodzących się z afrykańskich narracji, które nadają Jezusowi jego afrykańską tożsamość jako Chrystus.