Transcendentalna Medytacja. Zarys doktryny i praktyki oraz elementy krytyki - Marchwicki, Piotr (Seminare. Poszukiwania naukowe, 2001)
Nowe ruchy religijne (NRM) reprezentują zjawisko, które jest udziałem polskich mas media, opinia publiczna i Kościół są w ostatnich latach coraz bardziej zaniepokojone. Problematyka RM znalazła swoje miejsce w programach niektórych instytucji rządowych i parlamentu samo. Najważniejszym źródłem informacji o NRM są środki masowego przekazu. Zgodnie ze swoim specyficznym sposobem funkcjonowania zwracają uwagę na grupy zaangażowane w działania szkodliwe działalność na rzecz społeczeństwa lub integralności fizycznej i psychicznej swoich członków, a nie dalej pokojowa działalność większości NRM. A więc ogólny negatywny stereotyp niebezpiecznego „kult” w świadomości ludzi kształtuje się i rozszerza sukcesywnie na wszystkie mniejszości religijne grupom. Niniejszy artykuł jest poświęcony jednej z pacyficznej większości RM – Transcendentalnej Medytacja (TM). Po krótkim przeglądzie pochodzenia i światowego rozwoju TM, an przedstawiono zarys doktryny i praktyki ruchu: pogląd na wszechświat i antropologię, techniki medytacji transcendentalnej, dowiodły tego wyniki badań empirycznych pozytywny wpływ medytacji na stan psychofizjologiczny organizmu, głoszony przez TM prorocze wizje korzyści, jakie rozpowszechnienie medytacji może przynieść ludzkości, oraz elementy duchowości hinduskiej obecne w praktyce TM. Na podstawie tej ekspozycji krytycznie omówiono niektóre problematyczne kwestie dotyczące doktryny i praktyki TM, takie jak roszczenie do religijnej neutralności ruchu i naukowy charakter jego doktryny, brak racjonalnych podstaw „proroctw” TM, nadmierne uproszczenie duchowości hinduskiej w ruchu i pewne problemy z rekrutacją nowych zwolenników i indoktrynacja.