Młodzież w centrum pastoralnej troski salezjanów: oratoryjna propozycja pracy z młodzieżą dla Kościoła w Polsce - Misiaszek, Kazimierz (Seminare. Poszukiwania naukowe, 1996)
Młodzi w centrum duszpasterstwa salezjanów: oratoryjna propozycja pracy z młodych dla Kościoła w Polsce. Główną formą wychowania salezjańskiego pozostaje Oratorium, począwszy od Soboru Watykańskiego II uznana za podstawowe kryterium tożsamości Zgromadzenia w Kościele. Jak W wyniku przemian społeczno-politycznych w Polsce powstały dogodne warunki dla rytonium i rozwój pracy krasomówczej z młodzieżą. Jednak wznowienie działalności wychowawczej i duszpasterskiej nie powinien ograniczać się jedynie do zaleceń technicznych w procesie organizacji instytucji oratoryjnej, gdyż nie była ona wystarczająca ze względu na słabe wyniki nauczania. pierwszym zadaniem jest pełna ewangelizacja środowisk salezjańskich, aby móc stworzyć nowe mentalność poszczególnych członków wspólnoty religijnej i jednocześnie lepiej zrozumieć wszystkie potrzeby działalności oratoryjnej na rzecz młodzieży. Drugi to dokładna wiedza nt młodych ludzi, ich środowisk i przemyślenia koncepcji parafii, tak aby mogła ona zostać zrealizowana zadanie ewangelizacji i wychowania. Tym samym oratorium w Polsce może stać się m.in otwarte i pożądane środowisko pedagogiczne, które potrafi łączyć kulturę, wiarę, wychowanie, socjalizację, modlitwa i zabawa. Trzeba powiedzieć, że grupy, a także ruchy religijne, nie zawsze w pełni widzą swoją misję. Często podkreślają tylko jeden aspekt swojej pracy pasterski. W ten sposób rzeczywiście można było dokonać złożonej transformacji: od tradycji religię Kościoła polskiego do wspólnoty małych wspólnot. Zamiast tego Oratorium powinno aby być skuteczniejszym, uwzględniać w swojej działalności edukacyjnej fazy rozwój dzieci i młodzieży. Pozwoliłoby to uniknąć niebezpiecznego procesu, który właśnie się toczy zauważając, a mianowicie oddzielenie religii od kultury.