Między dworem królewskim a senatem. Nominacje osób z kręgów dworskich na godności senackie za panowania króla Jana Olbrachta - Nalewajek, Agnieszka (Saeculum Christianum. Pismo Historyczne, 2020)
Po śmierci króla Kazimierza Jagiellończyka (zm. 1492), za panowania którego doszło do ukształtowania dwuizbowego sejmu walnego koronnego składającego się z senatu i izby poselskiej, obsada godności senackich stanowiła kluczowe kryterium przy nominacjach na godności biskupie oraz najwyższe urzędy stosowane przez jego następcę, Jana Olbrachta (1492-1501). Wykorzystywał on politykę personalną do wywierania wpływu na kształt senatu poprzez obsadzenie izby wyższej najbliższymi współpracownikami królewskimi. Godności senackie otrzymywali głównie członkowie dworu związani z kancelarią koronną, urzędnicy i sekretarze królewscy. Dwór monarszy był szkołą kształtującą przyszłych senatorów Rzeczypospolitej.