W drodze do bezpieczeństwa – część I Stosunek elit społecznych do migracji chłopów z Chorwacji i Slawonii do dzisiejszego Burgenlandu w połowie XVI wieku - Kekez, Hrvoje (Saeculum Christianum. Pismo Historyczne, 2025)
Najazdy osmańskie na historyczne ziemie chorwackie były dokumentowane już na początku XV wieku, a ich częstotliwość znacząco wzrosła po zajęciu przez Osmanów średniowiecznego Królestwa Bośni w 1463 roku. Jednym z istotnych skutków najazdów osmańskich było powszechne poczucie zagrożenia oraz wynikające z niego przesiedlenia ludności autochtonicznej do bezpieczniejszych regionów. W regionie Burgenland pierwsze udokumentowane przypadki uchodźców chorwackich odnotowano w połowie drugiej dekady XVI wieku, a szczyt imigracji do Burgenlandu przypadł na połowę XVI wieku. Niniejszy artykuł stanowi pierwszą część dwuczęściowego opracowania poświęconego doświadczeniom emigracji ludności chorwackiej z Chorwacji i Slawonii w połowie XVI wieku, spowodowanej narastającym zagrożeniem osmańskim, na tereny południowo-zachodnich Węgier, czyli dzisiejszego Burgenlandu. Obszary te były wówczas znacznie bezpieczniejsze i w mniejszym stopniu narażone na najazdy tureckie. Przedmiotem analizy w niniejszym studium jest przede wszystkim stosunek elit społecznych XVI-wiecznej Chorwacji i Slawonii do procesów emigracyjnych, w szczególności w kontekście opuszczania ich dóbr przez poddanych. Dodatkowo, tekst podejmuje temat relacji pomiędzy nowo przybyłymi uchodźcami chorwackimi a elitami społecznymi oraz innymi grupami w południowo-zachodnich Węgrzech w omawianym okresie, w kontekście ich osiedlania się i integracji.