WIARA W HISTORYCZNO-APOLOGETYCZNYCH UJĘCIACH KS. TADEUSZA GOGOLEWSKIEGO - Polak, Krzysztof (Studia Theologica Varsaviensia, 2024)
Tadeusz Gogolewski jako apologetyk i następca W. Kwiatkowskiego posługiwał się metodologią wypracowaną przez swojego poprzednika. Opisywał wiarę katolicką m.in. na podstawie danych historycznych. Charakteryzował jej cechy w okresie Reformacji, a następnie w czterech stuleciach po Soborze Trydenckim na podstawie analiz recepcji Katechizmu Rzymskiego, pism A.F. Modrzewskiego i apologetyki J.S. Dreya. Jego analiza została w artykule wzbogacona o informacje z nowszych opracowań historycznych. Wybuch Reformacji skłonił Kościół do takiego określenia wiary katolickiej, aby podkreślić jej odmienność od protestantyzmu. Doprowadziło to do gwałtownych sporów wyznaniowych wewnątrz chrześcijaństwa, które trwały przez cztery stulecia i wyrządziły wiele szkód misji ewangelizacyjnej, której skuteczność Chrystus uzależnia od jedności swoich wyznawców. Wieki potrydenckie pełne były wewnątrzchrześcijańskich sporów i polemik. Dopiero Sobór Watykański II, którego obrady T. Gogolewski obserwował podczas swoich studiów w Rzymie (1958-1964), zmienił konfrontacyjne traktowanie wiary. Sobór podkreślił, że wiara jest darem Boga, będącego Jednością Osób i zobowiązaniem do bycia narzędziem pojednania ludzi z Bogiem, a także ludzi między sobą.