THE ECHO OF THE PERSON IN THE HARMONY OF THE COSMOS: MAN IN CHINESE PHILOSOPHY1 - Klejnowski-Różycki , Dariusz; Bernat, Maria (Studia Theologica Varsaviensia, 2025)
W tradycji zachodniej człowiek definiowany jest jako autonomiczna jednostka obdarzona rozumem i wolą, stworzona na obraz i podobieństwo Boga, co stanowi fundament pojęcia osoby. W chińskiej filozofii, obejmującej konfucjanizm, taoizm i buddyzm, człowiek jest integralną częścią większego porządku – społecznego, kosmicznego lub duchowego – którego wartość wynika z pełnienia ról, rozwijania relacji (guanxi) i przestrzegania norm moralnych. Kluczowe pojęcia, takie jak renge (moralna godność) i weige (pozycja społeczna), odzwierciedlają różnorodne aspekty chińskiego rozumienia człowieka. W sztuce chińskiej człowiek przedstawiany jest w harmonii z naturą, we wspólnocie oraz w dążeniu do transcendencji. Harmonia między człowiekiem a światem materialnym i duchowym jest centralnym elementem zarówno filozofii, jak i sztuki chińskiej, co kontrastuje z indywidualizmem zachodnim.