RZECZY OSTATECZNE” W PRZEPOWIADANIU KAZNODZIEJSKIM. KU ESCHATOLOGII PERSONALISTYCZNEJ - Draguła, Andrzej (Studia Theologica Varsaviensia, 2025)
Przedmiotem artykułu jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o właściwy sposób przepowiadania treści eschatologicznych, które w tradycyjnym ujęciu katechetycznym określane są jako „rzeczy ostateczne”. Posoborowa teologia porzuciła eschatologiczną wizję „rzeczy”, idąc w kierunku ich opisywania w kategoriach „stanów”, a obecnie coraz częściej w kategoriach personalistycznych. Zmiana taka wynika nie tylko z uwarunkowań teologicznych, ale także kulturowych i komunikacyjnych. Istotne pozostaje pytanie, na ile przepowiadania treści eschatologicznych w perspektywie personalistycznej jest bardziej zrozumiałe i przekonujące dla słuchacza niż dawne wizje budowane na imaginarium biblijnym. Badania prowadzone nad współczesnym polskim kaznodziejstwem pokazują, że prawdy eschatologiczne są praktycznie nieobecne w przepowiadaniu homilijnym. Nieobecność nowego imaginarium eschatologicznego każe powrócić jednak do porzuconych wyobrażeń, które należy poddać współczesnej hermeneutyce teologicznej.