SYNOD DIECEZJALNY, JEGO HISTORIA, STRUKTURA I ZNACZENIE W KOŚCIELE (REFLEKSJA KANONICZNO-PASTORALNA) - Rogala, Krzysztof (Warszawskie Studia Pastoralne, 2016)
Analiza dziejów instytucji synodów diecezjalnych, ukazuje iż potrzeba takich zebrań istniała już od pierwszych wieków Kościoła. Podyktowane potrzebą czasów nieformalne zebrania duchowieństwa, stopniowo przerodziły się w prawnie uregulowana instytucję. Troska o synody diecezjalne wyrażona została na wielu soborach powszechnych, które zwracały uwagę, by pielęgnować tą ważną dla poszczególnych Kościołów lokalnych instytucję. Istotne zmiany w strukturach synodów diecezjalnych, nadał im Sobór Watykański II, przewidując w obradach synodalnych udział osób świeckich. Od tego czasu synody przestały być zebraniami tylko duchowieństwa, ale brali w nich udział przedstawiciele wszystkich stanów w Kościele. Dzięki tym reformom, synody diecezjalne zaczęły bardziej odpowiadać pastoralnym potrzebom Kościoła i odpowiadać na współczesne potrzeby Ludu Bożego.