Fondazione biblica del ministero del diaconato peramanentne: Scriptural Basis for the Ministry of the Permanent Diaconate - Sejdlak, Ryszard (Warszawskie Studia Pastoralne, 2020)
Diakonów i ich posługę ukazują jedynie trzy teksty Nowego Testamentu. Są to Listy św. Pawła do Filipian 1, 1 i Pierwszy List do Tymoteusza 3, 8-13 oraz Dzieje Apostolskie 6, 1-6.8-15; 7; 8, 4-13.25-40. List do Filipian (1, 1), stanowiący najstarsze świadectwo, wspomina istnienie diakonów oraz ich współpracę z biskupami już we wspólnotach chrześcijańskich powstałych w czasach św. Pawła. Ponadto ich istnienie potwierdza Pierwszy List do Tymoteusza (3, 8-13) Wskazane są w nim przymioty moralne jakimi winni się odznaczać kandydaci do diakonatu oraz wzmiankowany sposób ich przyjęcia do grona diakonów. Bardzo prawdopodobne ustanowienie diakonów przez apostołów wspominają natomiast Dzieje Apostolskie (6, 1-6). Ponadto, Dzieje Apostolskie w kolejnych wersetach przywołują funkcje diakonów, które nie ograniczają się do realizacji działań charytatywnych, ale także, o czym świadczy historia Szczepana i Filipa, obejmują głoszenie ewangelii i udzielanie chrztu. W tym kontekście można powiedzieć, że teksty Nowego Testamentu przedstawiają diakonów jako tych, którzy dążą do coraz doskonalszego upodobnienia się do Chrystusa-Sługi, który mocą Ducha Świętego zachęca cały Kościół do bycia w większym stopniu ludem zdolnym do służenia drugiemu człowiekowi i do przywrócenia światu smaku służby.