Ofiary mszalne - Pastuszko, Marian (Prawo Kanoniczne, 1986)
Articulus proemio, parte principali et eonclusione consitat. In proemio notio et species stipum prasentantur. Principalis pars articuli in quattuordecim particulas dividitur, quia tot sunt canones de stipe. Unuscuisque canon suam breviorem vel longiorem expositionem habet, quod a problemate in singulari canone contento dependet. In specie tractatuir: 1. de liceitate et legitimitate stipis; 2. de bono ex. stipe Ecclesiae profluenti; 3. de megotatione vel mercatura a stipe Missarum arcenda; 4. de distinctis applicationibus Missae pro singulis stipibus; 5. de non cessatione obligations applicandi Missam, si stips perierit; 6. de obligante taxa stipis statuta in loco commorationis oblatoris; 7. de unica stipe accipienda singulis diebus; 8. de taxatiane stipum Missarum; 9. de vetito accipiendi tot Missarum per se applicandarum, quibus sa- cerdos intra annum satisfacere mequeat; 10. de loco celebrationis Missarum ex recepta stipe debitarum; 11. de traditione Missarum celebrandarum et stipum sacerdotibus sibi accept is; 12. de transmissione Missarum celebrandarum et stipum ordinanio loci vel superiori; 13. de vugilantda exercenda circa Missarum onera; 14. de libro Missarum receptarum et stipum. Sub fine articuli tres conclusiones colliguntur, nempe: 1. praesentibus temporibus praeferenda est vox stips, non vero vox stipendium; 2. ins vigens de stipe ex parte est novum ex parte autem reformatum et renovatum; 3. ablator stipis, non stipem accipdens, gaudet favore iuris.