Wyższe Seminarium Duchowne TS Południowej Inspektorii - Pietrzykowski, Jan (Seminare. Poszukiwania naukowe, 1999)
W 1918 r. salezjanie zakupili wraz z majątkiem budynek w Krakowie (dzielnica Dębniki). powierzchni lądowej 5,26 ha. Od początku budynek funkcjonował jako dom do szkolenia azinnedei młodzi bracia. Nieruchomość położona jest na terenie parafii św. Stanisława Kostki, powierzony salezjanom. Przez kilka lat mieścił się tu dom studencki filozofii, a od 1931 r. także dom studencki teologiczny. Oba domy studenckie prowadziły także w czasie okupacji działalność szkoleniową Nazi. Przez pewien czas ci klerycy salezjańscy uczęszczali na Université Jagiellończyka krakowskiego i uzyskał tytuł „magisterium”. Od 1975 ten tytuł naukowy uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i ukończył w 1993 roku na Papieskim Akademia Teologiczna w Krakowie, założona przez Jana Pawła II. Po podziale prowincji polskich (1980) Salezjańskie Wyższe Seminarium Duchowne w Krakowie stało się to wspólne dla obu województw południowej Polski. W latach 1983-1989 wybudowali nowe budynki edukacyjne i logistyczne. Zalecana uważna uwaga na najskuteczniejsze szkolenie utworzenie dwóch wspólnot salezjańskich: postnowicjatu i studentatu teologicznego (1989).