Adopcyjne Duszpasterstwo Młodzieży według Chapa Clarka. Krytyczna ocena z perspektywy katolickiej - Pinto, Jason (Seminare. Poszukiwania naukowe, 2024)
W Kościele pojawia się obecnie nowy sposób myślenia wynikający z dwóch fundamentalnych założeń duszpasterstwa młodzieży, a mianowicie postrzegania roli młodzieży jako podmiotu i przedmiotu owego duszpasterstwa według tego, co przedstawiono w adhortacji apostolskiej o młodzieży Christus Vivit. Niniejszy artykuł podejmuje temat duszpasterstwa młodzieży w oparciu o teologię adopcji głoszoną przez Chapa Clarka, prezbiteriańskiego pastora ze Stanów Zjednoczonych, który zaangażowany był w działalność związaną z duszpasterstwem młodzieży przez ostatnie 27 lat. Clark propaguje duchowość chrześcijańską opartą na przynależności do wspólnoty, którą on sam określa mianem „Adopcyjnego Duszpasterstwa Młodzieży”. Celem duszpasterstwa młodzieży rozumianego jako adopcja jest stworzenie takich warunków dla każdego dziecka, nastolatka i młodego dorosłego, by wstąpienie do wspólnoty wiary dawało im możliwość znalezienia domu, własnej społeczności i miejsca, w którym mogliby oni odkrywać, kim są i jaki wkład mogą wnieść do tej wspólnoty. Duszpasterstwo młodzieży wskazuje konkretny kierunek procesu włączania młodzieży w życie kościelne. Z punktu widzenia Kościoła Katolickiego metoda Clarka stanowi cenne rozwinięcie kościelnej teologii duszpasterstwa młodzieży.