Problem urzeczywistniania się osoby w czynie w personalistycznej filozofii wychowania Karola Wojtyły-Jana Pawła II - Chrobak , Stanisław (Seminare. Poszukiwania naukowe, 1999)
Osobiste podejście do edukacji znajduje odzwierciedlenie w orędziu Karola Wojtyły - Jana Pawła II wyrażone w kategoriach powołania i zadania. Dlatego reprezentuje zasadę i jednocześnie szansę zrozumienia przedmiotu edukacji odnowić, który uświadomił sobie swoją szczególną wartość. Z całą świadomością zewnętrzne uwarunkowania jego działań i uwzględniające pedagogiczne Człowiek musi zawsze mieć pewność, że jest prawdziwym autorem swojego życia i że to on musi wziąć pełną odpowiedzialność za swoje życie. W moralności Świadomość młodego człowieka pracującego nad swoim życiowym projektem jest dążeniem ukryte „coś więcej”. Dlatego młodość daje szansę na „wzrost”; ona jest w stanie stać się etapem „wniebowstąpienia”, który również tworzy autentyczną ludzką indywidualność może się krystalizować. Z tego wszystkiego wynika potrzeba młodych ludzi działać świadomie i celowo, angażować się w swój rozwój i podjąć proces samokształcenia. Pozwalając ludziom brać na siebie ich własne zadania stara się wypełnić, w równym stopniu przyczynia się do uświęcenia świata, jak i do własnego zbawienia, którym jest ono samo przez życie małżeńskie, decyzję o pozostaniu w celibacie, życie rodzinne i zawodowe, różne formy zaangażowania społecznego mogą być realizowane. Wszystkie te działania prowadzą do człowieka do pełnego uczestnictwa w życiu świata i wspólnoty ludzkiej. Ewangeliczne metafory soli, światła i zakwasu skierowane są do wszystkich ludzi. Różny powiedział, człowiek jest tym, który tworzy „nowość życia”, która jest dla niego rzeczywistością a jednocześnie stanowi wyzwanie. Życie jest talentem, którym dysponuje każdy człowiek powierzone, aby się przemieniało, pomnażało i czyniło darem dla innych.