OD OSAMOTNIENIA DO OBDAROWANIA. TRUDNOŚCI A ROZWÓJ W NABYWANIU KOMPETENCJI SPOŁECZNYCH DZIECI - Światłoń, Aneta; Szpoton, Szczepan (Studia Katechetyczne, 2024)
Poczucie doświadczenia samotności przez małe dzieci i nastolatków pojawia się jako problem społeczny ze źródłami, dynamiką i konsekwencjami na tle społecznym i trybem wychowania dzieci. Stosuje się szeroki zakres definicji, aby pokazać różnorodność i przyczyny zaburzeń społecznych, na które narażone jest młode pokolenie. Autorzy wskazują na zdrowe relacje rodzinne, edukację przedszkolną i szkolną, przynależność do różnych grup i społeczności, a także udział w inicjatywach społecznych jako czynniki prowadzące do rozwoju kompetencji społecznych u dzieci i młodzieży. Wreszcie empatia i altruizm są uznawane za cechy charakteryzujące wysokie kompetencje społeczne.