Chrześcijańska nadzieja a szczęście i cierpienie człowieka we współczesnym nauczaniu papieskim - Brzeziński, Mirosław (Studia nad Rodziną, 2025)
Szczęście i cierpienie są doświadczeniami, które splatają się i stanowią nieodzowną część życia człowieka. Nadzieja łączy te przeżycia ze sobą. W przypadku szczęścia jest to nadzieja otrzymania dóbr, których człowiek oczekuje i pragnie. Dla chrześcijanina największym dobrem jest zbawienie i spotkanie z Chrystusem Zmartwychwstałym w Jego Królestwie. Ostateczne dobro jest wysłużone przez męczeńską śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, ale wymaga też wysiłku człowieka poprzez życie zgodne z Ewangelią i Dekalogiem. W odniesieniu do cierpienia, chrześcijańska nadzieja pozwala oczekiwać, że to doświadczenie zostanie pokonane i przeminie – tak jak w życiu Chrystusa Jego cierpienie i śmierć zostały pokonane przez Zmartwychwstanie. Przeżywanie cierpienia złączonego z cierpieniem Chrystusa pozwala ponadto oczekiwać spełnienia nadziei, osiągnięcia życia wiecznego i radości z bycia zbawionym, czyli szczęśliwym. Zarówno więc w szczęściu, jak i w cierpieniu chrześcijańska nadzieja dotarcia do ostatecznego celu życia, jakim jest zbawienie i szczęście wieczne, jest umocnieniem na drodze życia. Źródłem tej nadziei jest wiara, że Bóg, który jest prawdomówny, zawsze dotrzymuje Swego słowa i kocha człowieka, pragnie jego szczęścia. W Roku Jubileuszowym przeżywanym pod hasłem Pielgrzymi nadziei, autor niniejszej publikacji, w oparciu o analizę nauczania papieży XXI wieku, ukazuje, że chrześcijańska nadzieja jest niezbędnym elementem życia człowieka – aby tak jak w szczęściu, jak i w cierpieniu podążać do celu chrześcijańskiego życia, czyli do zbawienia i życia wiecznego.