PROCEDURA SĄDOWEGO WYDALENIA ZE STANU DUCHOWNEGO - Dylewski, Wiesław (Studia Theologica Varsaviensia, 2024)
Mężczyzna ochrzczony, który przyjął sakrament święceń ważnie, jeżeli popełnia przestępstwo w świetle prawodawstwa kościelnego, podlega tym samym kościelnej władzy karania. Każde przestępstwo, które wyróżnione jest w aktualnym Kodeksie Prawa Kanonicznego podlega stosownej sankcji. Najcięższą z nich jest wydalenie ze stanu duchownego. Każdy taki przypadek rozpatrywany jest przez stosowny trybunał kolegialny. Jak stanowi prawodawca, utracenie stanu duchownego może odbyć się na trzy sposoby: wyrokiem sądowym lub dekret administracyjny, uznającym nieważność przyjętych święceń, karą wydalenia ze stanu duchownego w skutek popełnionych przestępstw, bądź rekskryptem Stolicy Apostolskiej. W każdym z tych przypadków na względzie należy zawsze najpierw mieć dobro wspólnoty Kościoła, jak również prawo do dobrego imienia duchownego oskarżonego o popełnienie przestępstwa tak, by wyrok był słuszny i sprawiedliwy. W związku z tym przestrzeganie procedur opisanych w powyższym artykule jest tak istotne.