Niektóre aspekty prawne diakonatu stałego - Selejdak, Ryszard (Warszawskie Studia Pastoralne, 2018)
Podczas obrad Soboru Watykańskiego II zagadnienie stałej oraz odnowionej formy posługi diakona powierzone zostało najwyższemu Prawodawcy oraz Konferencjom Biskupów. Diakonat stały może być przywrócony jako właściwy i trwały stopień hierarchiczny, jeśli kompetentne władze kościelne uznają za słuszne wybranie diakonów, również spośród mężczyzn żonatych, dla zapewnienia wiernym należytej opieki duszpasterskiej. Zadania diakonów stałych sprowadzają się do potrójnej posługi: Słowa, liturgii i miłosierdzia. Diakoni wszystkie powierzone im przez biskupa zadania wykonują w ścisłej łączności z prezbiterami. Jako przynależący do stanu duchownego, diakoni stali związani są obowiązkami i prawami określonym przez Kodeks Prawa Kanonicznego w kanonach 273-289. Święcenia raz przyjęte przez diakonów, nigdy nie tracą ważności, choć w niektórych przypadkach mogą oni utracić stan diakoński.