POJĘCIE ODBIORNIKA RADIOFONICZNEGO ALBO TELEWIZYJNEGO NA POTRZEBY POBORU OPŁATY ABONAMENTOWEJ. GLOSA KRYTYCZNA DO WYROKU NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z 7 MARCA 2023 R., II GSK 94/20 - Namieciński, Bartosz (Zeszyty Prawnicze, 2026)
Niniejsza glosa odnosi się do aktualnej problematyki związanej z potrzebą precyzyjnego określenia pojęcia „odbiornik radiofoniczny i telewizyjny” na potrzeby poboru opłaty abonamentowej. W ustawie z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych wprowadzony został obowiązek daninowy w postaci opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych. W przepisach tej ustawy nie przewidziano jednak obowiązku uiszczenia opłaty w przypadku urządzeń powstałych w wyniku ekspansji nowych technologii. Prezentowane przez NSA stanowisko, że odbiornikiem radiofonicznym albo telewizyjnym jest każde urządzenie techniczne dostosowane do odbioru programów radiowych i telewizyjnych, w tym również (lub wyłącznie) poprzez podłączenie do sieci Internet – nie zasługuje na aprobatę. W praktyce doprowadzić to może do opodatkowania takich urządzeń, jak smartfony, tablety, laptopy, komputery, monitory czy też inne urządzenia tego typu. Sformułowane przez NSA tezy w sposób nieuzasadniony zakładają wykładnię rozszerzającą przedmiotu opodatkowania i tym samym mogą naruszać zasadę in dubio pro tributario. Dlatego też wyrok ten należy poddać krytyce.