Celem artykułu jest omówienie i ocena przekazu na temat polszczyzny północnokresowej, zawartego w trzech powieściach Józefa Weyssenhoffa: Unii, Sobolu i pannie oraz Puszczy. Autorka wskazuje na znaczenie pewnych faktów biograficznych autora, jego prywatnych doświadczeń w określeniu wiarygodności materiału literackiego. Podkreśla rozmaitość uwzględnionych w powieściach informacji ujawniających wiedzę pisarza o realiach kresowych. Szczególną jednak uwagę zwraca na utrwaloną w tekstach regionalną odmianę polszczyzny zaświadczoną z Kowieńszczyzny i Polesia z przełomu XIX i XX w. Autorka charakteryzuje bogato stosowaną stylizację językową, dzięki której przekazywał pisarz wiele cennych informacji na temat kondycji polszczyzny na ziemiach kresowych i utrwalił wiele cech formalnych polszczyzny północnokresowej.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English