Artykuł przedstawia fenomen kulturowy, jakim w ciągu ostatnich dekad jest renesans śląskiej lokalności. W tym celu analizuje wybrany materiał językowy pochodzący z kilku przekładów literatury wysokiej (Kubuś Puchatek A. A. Milne’a, Mały książę A. de Saint-Exupéry’ego, Alicja w krainie czarów L.Carolla, Hobbit czyli tam i z powrotem J. R. R. Tolkiena) na język śląski/gwary śląskie, stawiając pytanie o znaczenie i funkcję społeczną tych tłumaczeń. Równocześnie autorka opisuje procesy, jakim w tłumaczeniach ulega sama mowa Górnoślązaków i mieszkańców Śląska Cieszyńskiego.
W wypadku Kubusia…, Alicyji…,Hobita… uwag autorki skupia się na warstwie onimicznej przekładów i wybranych mechanizmach humoru (tu: gry językowe oraz odwołania do kultury angielskiej.
Natomiast porównanie języka przekładów Małego Księcia z językiem oryginału pozwala autorce na sformułowanie tezy o abstrakcyjnym charakterze polszczyzny literackiej, a opisowym gwar.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.