Abstrakt

W pierwszej części autor tekstu przytacza różne definicje władzy. Mówi o teleologicznej (celowościowej) misji władzy, o władzy behawioralnej, o władzy instrumentalnej, kiedy „wymusza” ona na poddanych realizację zamierzonych wcześniej celów przy użyciu różnych środków (narzędzi). Pisze o strukturalnej definicji władzy, o władzy jako określonym wpływie, o władzy konfliktowej, kiedy pełniący władzę doprowadzają do sytuacji konfliktowych lub odwrotnie – są zdolni je rozwiązywać. W drugiej części tekstu autor poddaje krótkiej analizie sposób rządzenia bł. Stefana Wyszyńskiego. Pisze, że pełnił on władzę w sensie celowym, z zamiarem osiągania szlachetnych celów zarówno ewangelicznych, jak również ważnych dla dobra wspólnego, wszak nie wszyscy obywatele kraju byli wierzący. A nawet jeśli byli, to ze względu na uwarunkowania polityczne (komunizm) nie mogli eksponować publicznie
swoich wewnętrznych przekonań, jeśli nie szły one w parze z wytycznymi komunistycznej władzy. Wyszyński pełnił władzę w dwóch obszarach: w obszarze Kościoła, którego był biskupem, i w obszarze polskiego państwa, którego władze były komunistyczne, czyli zwalczały Kościół i jego nauczenie. W jednym i drugim obszarze prymas sprawował władzę w duchu celowościowym. Chciał osiągnąć maksymalnie pozytywne rezultaty swojej posługi zarówno w obszarze kościelnym, jak i społecznym. I rozchodziło się zarówno o dobro Kościoła, jak i państwa, prymas był bowiem wiernym Kościoła i obywatelem kraju, który był jego ojczyzną.