https://doi.org/10.21697/stpr.16270
Drugie przykazanie Dekalogu jest wskazaniem odnośnie do relacji człowieka z Bogiem i Jego imieniem. Odpowiedzialność za wypowiadane imię jest wyrazem szacunku i uznania, a jednocześnie i poznania Boga. Jego imię ma się święcić, być święcone. Prymas Stefan Wyszyński zwracała także uwagę na imiona nadawane przy chrzcie świętym, zwłaszcza świętych patronów. Jest to pewien symbol i znak danej osoby, wymagający szacunku. Ważne było także imię „chrześcijanin”, zwłaszcza wobec ówczesnego procesu laicyzacji, szczególnie młodego pokolenia. Także obchody milenijne były publiczną formą manifestacji tego przykazania. Przypominał także o grzechach przeciwko temu przykazaniu, m.in. są to bluźnierstwo czy krzywoprzysięstwo. W nauczaniu kard. Stefana Wyszyńskiego bardzo wybrzmiewa społeczny wymiar drugiego przykazania Dekalogu, także na płaszczyźnie eklezjalnej i patriotycznej.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Język Polski
English