Schizofrenia jako przyczyna nieważności małżeństwa

GRZEGORZ LESZCZYŃSKI

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/pk.2016.59.3.05

Abstrakt


Współczesne orzecznictwo podaje jednoznacznie brzmiącą zasadę, że stwierdzenie w podmiocie obecności schizofrenii nie jest wystarczającym dowodem stwierdzenia jego niezdolności do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich. W tym względzie bowiem konieczne jest nie tylko określenie fazy, w czasie której podmiot zawierał małżeństwo, ale również realny wpływ określonych objawów na podjęcie decyzji małżeńskiej. Orzecznictwo rotalne jest zgodne, że w fazie schizofrenii kwalifikowanej podmiot nie jest zdolny do stworzenia wspólnoty życia małżeńskiego. Kwestia ta, jakkolwiek jednoznacznie brzmiąca wywołuje jednak pewne wątpliwości w odniesieniu do tzw. stanów remisji. Podmiot podejmuje zobowiązanie w momencie wyrażania zgody małżeńskiej, a więc musi mieć należną zdolność do podjęcia obowiązków małżeńskich, ale wypełnienie tychże obowiązków następuje w trakcie trwania małżeństwa. Zatem, jeśli nawet w trakcie trwania małżeństwa będą występować stany remisji, w którym podmiot będzie w stanie w miarę normalnie funkcjonować, nie oznacza to, że jest w stanie się zobowiązać do takiego normalnego funkcjonowania. Nie można bowiem podjąć się zobowiązania, którego nie będzie można wypełnić.


Słowa kluczowe


małżeństwo; schizofrenia; niezdolność konsensualna; zgoda małżeńska

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


ABATE A., Il consenso matrimoniale nel nuovo Codice di Diritto Canonico, „Apollinaris” 59, 1986, s. 445-491

BIANCHI P., La «causa naturae psychicae» dell’incapacità, w: L’incapacità di assumere gli oneri essenziali del matrimonio, Città del Vaticano 1998, s. 137-157

CZAPLA M., Charakterystyka prawna niezdolności psychicznej do przyjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, IM 7 (13), 2002, s. 45-65

DORSCHS F., Diccionario de psicologia, Barcelona 1976

DZIERŻON G., Wpływ schizofrenii na ważność małżeństwa kanonicznego, Ius Matrimoniale 10 (16) 2005, s. 29-52

GARCÍA BLÁZQUEZ M., Aspectos médicos legałeś de la nulidad y separación matrimonial, Granada 1993

GARCíA FAÍLDE J.J., Nuevo estudio sobre trastornos psíquicos y nulidad del matrimonio, Salamanca 2003

GĘBSKA J., Schizofrenia jako przyczyna braku wystarczającego używania rozumu, Lublin 2003

GILBERT CALABUIG J.A., Medicina Legal y Toxicología, Barcelona 1991

GÓRALSKI W., Czy „incapacitas assumendi” (kan. 1095, N. 3 KPK) powinna być trwała?, Prawo Kanoniczne 37(1994) nr 3-4, s. 247-257

GÓRALSKI W., Matrimonium facit consensus, Warszawa 2000

GRZYWA A., Oblicza psychozy, Lublin 2005

KAPLAN H., SADOCK B.J., Tratado de psiquiatría, Barcelona 1989

KĘPIŃSKI A., Schizofrenia, Kraków 2001

LESZCZYŃSKI G., Ważność małżeństwa kanonicznego a wykluczenie dobra małżonków, FI 2, 2003, s. 209-221

Oksfordzki podręcznik psychiatrii, red. A, Grzywa, Lublin 2007

PAŹDZIOR S., Przyczyny psychiczne niezdolności osoby do zawarcia małżeństwa w świetle kan. 1095 n. 3, Lublin 2009

POMPEDDA M.F., Studi di diritto matrimoniale canonico, Milano 1995

Psychiatria, Podstawy psychiatrii, t. 1, red. A. Bilikiewicz, St. Pużyński, J. Rybakowski, J. Wciórka, Wrocław 2002

SERRANO RUIZ J.M., Interpretazione ed ambito di applicazione del can. 1095 n. 3 la novità normativa e la sua collocazione sistematica, w: L’incapacità di

assumere gli oneri essenziali del matrimonio, Città del Vaticano 1998, s. 7-33

STANKIEWICZ A., L’incapacità di assumere e di adempiere gli oneri essenziali, w: L’incapacità di assumere gli oneri essenziali del matrimonio, Città del Vaticano 1998, s. 53-67

VILADRICH P.J., Konsens małżeński. Sposoby prawnej oceny i interpretacji w kanonicznych procesach o stwierdzenie nieważności małżeństwa, Warszawa 2000

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.