Osoba formatora w procesie interioryzacji wartości z uwzględnieniem aspektów dynamiki obecności i nieobecności

Artur Stepień

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/wsp.2017.12.3.36.09

Abstrakt


Formator to osoba, która jest zdolna służyć drugiemu tak, że razem postępują w procesie stawania się coraz bardziej ludzcy. Obydwoje bowiem są dziećmi dzisiejszego świata i dziedziczą z niego zarówno silne, jak i słabe cechy. Formator ma być wystarczająco dobry, co oznacza wrażliwość potrzebną do odpowiadania na potrzeby formowanego poprzez swoją obecność, ale również umiejętność dawania potrzebnej przestrzeni do doświadczania tych potrzeb, jednak w wymiarze, który nie będzie oznaczał straty. Widoczna jest w tym rola dynamiki obecności i nieobecności poprzez doświadczenie satysfakcji i frustracji. Te elementy są obecne w relacji formacyjnej po to, by kandydat mógł poczuć się bezpiecznie i mógł aktywnie szukać odpowiedzi na pytania drzemiące w nim. Ten który przyjmuje rolę towarzyszenia, powinien zdobyć umiejętność balansowania pomiędzy pełnią (obecność) i brakiem (nieobecność). Słabością formatora jest bycie niewystarczająco innym, co pozwala na przyjęcie roli granicy, która staje się wyzwaniem i zaproszeniem do transcendencji. 


Słowa kluczowe


formacja; integracja osobowościowa; relacja formacyjna; towarzyszenie w powołaniu; wartości chrześcijańskie

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Cencini A., Amerai il signore tuo Dio. Psicologia dell’incontro con Dio, Bologna 2009.

Cencini A., Dalla relazione alla condivisione, Bologna 2002.

Facchinetti A., Ascoltare e interpretare in ottica cristiana, „tre dimensioni” 2007, nr 4, s. 51–64.

Galimberti U., Dizionario di psicologia, Torino 2006.

Goleman D., Inteligenza emotiva, Milano 1999.

Gorla S., La relazione: crea comunità religiose nuove di amicizia e fraternità, w: V. Mariani, La relazione: incontro quotidiano con Dio e con l’uomo, Bologna 2008.

Hall C.S., Lindzey G., Campbell J.B., Theories of personality, New York 1997.

Hume B., Operai del vangelo. Diaconi, preti, vescovi, laici, Milano 1992.

Jan Paweł II, Laborem Exercens, Rzym 1981.

Kohut H., Introspezione ed empatia. Raccolta dei scritti (1959-1981), red. A. Carusi, Torino 2003.

Kongregacja Wychowania Katolickiego, Direttive sulla preparazione degli educatori nei seminari, Rzym 1993.

Meloni E., Accompagnare la formazione, Bologna 2005.

Mickiewicz F., Nowy Komentarz Biblijny. Nowy Testament. Ewangelia wg. św. Łukasza, III/2, Częstochowa 2012.

Nouwen H.J.M., Il guaritore ferito, Brescia 2007.

Nouwen H.J.M., Il primato dell’amore, Brescia 2001.

Ogden t.H., La identi cazione proiettiva e la tecnica psicoterapeutica, Roma 1994.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.