Duszpasterz nadziei w świecie (bez)nadziei - relacja 'repraesentatio Christi' w posłudze Eklezji dzisiaj

Łukasz Mazurek

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/wsp.2017.12.2.35.09

Abstrakt


W poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie: jak winna wyglądać posługa duszpasterska Kościoła XXI wieku w świecie, który coraz szybciej się zmieniając, sam staje się ofiarą swojego nieuporządkowanego rozwoju, z pomocą przychodzi encyklika Spe salvi Benedykta XVI. Człowiek zagubiony w licznych powierzchownych alternatywach konsumpcyjnego stylu życia traci nadzieję na lepsze jutro, zawęża perspektywę do materialnego wymiaru codzienności, stając się ostatecznie obiektem zainteresowania tej czy innej sieci handlowej zorientowanej na zysk. Człowiekowi osamotnionemu i zagubionemu przychodzi z pomocą przywrócenia nadziei duszpasterz, wskazując na otrzymane w Jezusie Chrystusie zbawienie, będące niezawodną nadzieją. Duszpasterz – ikona Boga pomaga zdemaskować człowiekowi jego iluzoryczne dotychczas życie, opierając się na właściwej chrześcijaństwu antropologii. W swej posłudze może ukazać przedstawioną przez Benedykta XVI triadę (modlitwa, prawe działanie i doświadczenie cierpienia, Sąd ostateczny), będącą konkretną odpowiedzią na trzy główne niepokojące tendencje współczesności (niepohamowany rozwój, totalne zmęczenie i śmierć wielkich pragnień, przerost intelektualnego podejścia do człowieka). 


Słowa kluczowe


duszpasterz; nadzieja; beznadzieja; wyzwania; wiara; posługa, personalizm

Pełny tekst:

PDF PDF (English)

Bibliografia


Benedykt XVI, Spe salvi. Encyklika o nadziei chrześcijańskiej, Watykan 2007.

Breuning W., Nauka o Bogu, w: Podręcznik teologii dogmatycznej, t. 2, red. W. Beinert, Kraków 1999, s. 141–297.

Dziewulski G., Świadectwo chrześcijańskie jako znak wiarygodności Kościoła, lublin 2010.

Jan Paweł II, Ecclesia in Europa. Posynodalna adhortacja apostolska, Watykan 2003.

John Paul II, Memory and identity. Personal reflections, London 2005.

Kiernikowski Z., Kościół wspólnotą odkupionych grzeszników, Kraków 2003.

Mikołajec J., Duszpasterz, w: Leksykon teologii pastoralnej, red. R. Kamiński, W. Przygoda, M. Fiałkowski, Lublin 2006, s. 218–222.

Muggeridge M., Jezus człowiek, który żyje, Kraków 1990.

Müller K., Misjonarze (DM, 23–27), w: Misje po Soborze Watykańskim II, red. W. Kowalak i in., Płock 1981, s. 186–204.

Przybecki A., Pojęcie teologii praktycznej, w: Metodologia teologii praktycznej, red. W. Przyczyna, Kraków 2011, s. 23–33.

Rupnik M.I., Powiedzieć człowiek, Kraków 2009.

Schmitz K.L., W sercu ludzkiego dramatu. Antropologia filozoficzna Karola Wojtyły – Papieża Jana Pawła II, Kraków 1997.

Siudak A., Teologia misji w adhortacjach posynodalnych, „Światło Narodów. Papieska Unia Misyjna” 2010, nr 2(30), s. 36–60.

Špidlík T., Rupnik M.I., Teologia pastorale. A partie dalla bellezza, Roma 2005.

Strzeszewski Cz., Ewangelizacja a rozwój integralny, w: Ewangelizacja, red. J. Krucina, Wrocław 1980, s. 340–351.

Szulakiewicz M., Czas i to, co ludzkie. Szkice z chronozofii i kultury, Toruń 2011.

Szymik J., (Dei)scientia speculativa (de Deo). Benedykta XVI rozumienie teologii, w: In persona Christi. Księga na 80-lecie Księdza Profesora Czesława S. Bartnika, red. K. Góźdź, t. 1, lublin 2009, s. 301–313.

Szymik J., Teologia. Rozmowa o Bogu i człowieku, lublin 2008.

Valli A.M., Ratzinger na celowniku. Dlaczego go atakują? Dlaczego jest słuchany?, Kraków 2011.

Zając M., Otworzyć dziedziniec pogan, „Więź” 2010, nr 4(618), s. 30–35.

Zawada M., Homo desiderans Deum. Dynamika pragnienia Boga w wymiarze antropologiczno-duchowym, Kraków 2011.

Życiński J., Chrystus malowany pasją, w: M. Muggeridge, Jezus człowiek, który żyje, Kraków 1990, s. 5–22.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.