Norwid’s Tears. On Lyricism and Rhetoric

Agata Seweryn

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/cl.2018.2.8

Abstrakt


The text presents in a multi-faceted way the motif of tears in Norwid’s writings. The motif is shown within a new research context, i.e. the tradition of baroque rhetoric. The author proposes a well-supported thesis, in which she argues that in the case of Norwid’s writings lyricism grows out of the rhetoric thus creating a new artistic dimension.

 

Słowa kluczowe


Cyprian Norwid; Lyricism; Rhetoric

Sponsor


Translate by Grzegorz Moroz

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Renata Gadamska-Serafin, Oblicza smutku w młodzieńczych lirykach Norwida, „Ruch Literacki” 1998, z. 5

Sławomir Rzepczyński, Melancholijny liryzm Norwida. Między „czarną suitą” a litografią „Solo”, „Studia Norwidiana” 2002-2003 (2004), t. 20-21.

Krzysztof Trybuś, Stary poeta. Studia o Norwidzie, Poznań 2000.

Danuta Zamącińska, Poznawanie poezji Norwida, w: taż, Słynne − nieznane. Wiersze późne Mickiewicza, Słowackiego, Norwida, Lublin 1985

Piotr Sobotka, Negatywne uczucia w „Vade-mecum” a Norwidowski horyzont aksjologiczny, w: Norwid a chrześcijaństwo, red. J. Fert, P. Chlebowski, Lublin 2002

Włodzimierz Toruń, Homo patiens w liryce Norwida, w: Liryka romantyczna i inne szkice, red. B. Kuczera-Chachulska, Warszawa 2010

Józef Fert, Norwidowskie oblicza cierpienia, w: tenże, Poezja i publicystyka, Lublin 2010.

Maria Cieśla-Korytowska, Czy Norwid tańczył krakowiaka?, w: taż, Romantyczne przechadzki pograniczem, Kraków 2004.

Juliusz W. Gomulicki, O nieznanym dramacie Norwida, „Pamiętnik Teatralny” 1961, z. 2, s. 202-203.

Małgorzata Filek, Motyw łez w „Vade-mecum” Norwida, w: Literackie wizje i re-wizje, red. M. Stępień, W. Walecki, Warszawa 1980, s. 103-111.

Jacek Leociak, Łza, w: Słownik języka Cypriana Norwida. Zeszyt próbny, red. J. Chojak, J. Puzynina, E. Teleżyńska, E. Wiśniewska, Warszawa 1988, s. 95-116.

Teresa Skubalanka, Z problematyki stylistycznej wierszy Norwida. Język religii – język poezji, w: Norwid a chrześcijaństwo, red. J. Fert, P. Chlebowski, Lublin 2002, s. 338-339.

Bernadetta Kuczera-Chachulska, Przemiany form i postaw elegijnych w liryce polskiej XIX wieku, Warszawa 2002, s. 188

Teresa Kostkiewiczowa, W kręgu serca i czucia, w: taż, Horyzonty wyobraźni. O języku poezji czasów Oświecenia, Warszawa 1984.

Grażyna Halkiewicz-Sojak, Liryczne ramy dramatycznego dyptyku Norwida, w: Liryka Cypriana Norwida, red. P. Chlebowski, W. Toruń, Lublin 2003, s. 273.

Janusz Sławiński, Synchronia i diachronia w procesie historycznoliterackim, w: tenże, Prace wybrane, red. W. Bolecki, t. 2, Dzieło – język – tradycja, Kraków 1998.

Zob. Zofia Trojanowiczowa, Elżbieta Lijewska przy współudziale Małgorzaty Pluty, Kalendarz życia i twórczości Cypriana Norwida, t. II: 1861-1883, Poznań 2007, s. 770.

Zbigniew Sudolski, Norwid. Opowieść biograficzna, Warszawa 2003, s. 593.

Aneta Grodecka, Ekfrazy Norwida, w: Norwid – artysta. W 125. rocznicę śmierci poety, red. K. Trybuś, W. Ratajczak, Z. Dambek, Poznań 2008, s. 139-140.

Raymond Klibansky, Erwin Panofsky, Fritz Saxl, Saturn i melancholia. Studia z historii, filozofii, przyrody, medycyny, religii oraz sztuki, przeł. A. Kryczyńska, Kraków 2009, s. 344-345.

ks. Antoni Dunajski, Ikonografia religijna w literackich aluzjach Norwida, w: Poeta i sztukmistrz. O twórczości poetyckiej i artystycznej Norwida, red. P. Chlebowski, Lublin 2007, s. 61- -66.

Maria Kalinowska, Mowa i milczenie. Romantyczne antynomie samotności, Warszawa 1989, s. 240

Mirosława Hanusiewicz, Szczerość barokowego poety. Uwagi na marginesie wiersza Stanisława Morsztyna, w: Literatura. Historia. Dziedzictwo. Prace ofiarowane profesor Teresie Kostkiewiczowej, red. T. Chachulski, A. Grześkowiak-Krwawicz, Warszawa 2006, s. 97-105.

Stanisław Morsztyn, Odkryta szczerość kawalerska, w: Helikon sarmacki. Wątki i tematy polskiej poezji barokowej, wybór tekstów, wstęp i komentarze A. Vincenz, opracowanie tekstów i bibliografii M. Malicki, Wrocław 1989, s. 182.

Marek Adamiec, Cypriana Norwida „świat na opak”, w: Cyprian Norwid w setną rocznicę śmierci poety, red. S. Burkot, Kraków 1991.

Mirosław Korolko, Słownik pojęć i terminów retorycznych, w: tenże, Andrzej Frycz-Modrzewski, Warszawa 1978, s. 217.

Adam Karpiński, Mowy i rozmowy Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, w: Kultura żywego słowa w dawnej Polsce, red. H. Dziechcińska, Warszawa 1989, s. 173.

Aleksander Wilkoń, Styl retoryczny w literaturze XVII w., w: tenże, Dzieje języka artystycznego w Polsce. Język i style literatury barokowej, Kraków 2002, s. 53.

Jacek Trznadel, Człowiek i persona, w: tenże, Czytanie Norwida, Warszawa 1978

Walter Benjamin, Ursprung des deutschen Trauerspiels, w: tenże, Gesammelte Schriften I: 1, Frankfurt am Main 1974, s. 403. Cyt. za: Arne Melberg, Imitación Cervantesa, w: tenże, Teorie mimesis, przeł. J. Balbierz, Kraków 2002, s. 89.

Juliusz Słowacki, [Bo to jest wieszcza najjaśniejsza chwała...], w: tenże, Dzieła wszystkie, t. XII, cz. 1, red. J. Kleiner przy współudziale W. Floryana, Wrocław 1960.

Adam Mickiewicz, Rozmowa wieczorna, w: tenże, Dzieła wszystkie, red. K. Górski, Wiersze, oprac. Cz. Zgorzelski, t. I, cz. III: 1829-1855, Wrocław 1981.

Adam Mickiewicz, Dziady. Część IV, w: tenże, Dzieła, Wydanie Rocznicowe, red. Z. J. Nowak i in., t. III, Dramaty, oprac. Z. Stefanowska, Warszawa 1995, s. 75.

Bernadetta Kuczera-Chachulska, Między estetyką a etyką. Jeszcze o „Aktorze” Norwida, w: taż, Norwida „przypowieść o pięknem” i inne szkice z pogranicza genologii i estetyki, Warszawa 2008, s. 59-73.

Krzysztof Mrowcewicz, Wprowadzenie do lektury, w: Aleksander Teodor Lacki, Pobożne pragnienia, wydał K. Mrowcewicz, Warszawa 1997, s. 12.

Kazimierz Wyka, Cyprian Norwid. Poeta i sztukmistrz, w: tenże, Cyprian Norwid. Studia, artykuły, recenzje, Kraków 1989, s. 61.

Torquato Tasso, Gofred albo Jeruzalem wyzwolona, przeł. P. Kochanowski, na podstawie pierwodruku wydał, wstępem i objaśnieniami opatrzył R. Pollak, Wrocław 1951, [Pieśń IV, s. 127-128].

Mirosława Hanusiewicz: Oczy są ogień, w: taż, Pięć stopni miłości. O wyobraźni erotycznej w polskiej poezji barokowej, Warszawa 2004.

Jadwiga Kotarska, „Nad blask brylantów, pereł miganie”. Wśród symboli szlachetnych kamieni i klejnotów, w: taż, Theatrum mundi. Ze studiów nad poezją staropolską, Gdańsk 1998, s. 154.

Barbara Otwinowska, „Wciąż nowa Minerwa”. Próba kwalifikacji retoryki barokowej, w: Retoryka a literatura, red. B. Otwinowska, Wrocław 1984, s. 54.

Jadwiga Kotarska, Wiersze wariacyjne – autorska propozycja krytycznej lektury, w: Publiczność literacka i teatralna w dawnej Polsce, red. H. Dziechcińska, Wrocław 1988, s. 78.

Grażyna Halkiewicz-Sojak, Wobec tajemnicy i prawdy. O Norwidowskich obrazach „całości”, Toruń 1998.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.