Laickie „sakralizacje” prawa stanowionego

o. Jacek Salij

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/csp.2018.22.1.03

Abstrakt


Artykuł wychodzi od spostrzeżenia, że już w antyku dostrzegano, że
prawo znaczy więcej niż prawo stanowione, które ze swej istotny ulega zmianom, podczas, gdy prawo w sensie tego, co prawe „trwa zawsze i jest niezmienne”. Autor, ukazując odkrycie prawa naturalnego jako kluczowy etap w procesie sekularyzacji prawa, dowodzi, że wraz z pozytywizmem prawnym, dzisiaj ponownie zyskującym popularność, zachodzi proces swoistej desekularyzacji prawa. W jego ramach próbuje się prawom stanowionym przez ludzi nadać na nowo znamiona w istocie
„boskie”, co rodzić może totalitarne zagrożenie ze strony demokracji.


Słowa kluczowe


prawo; prawo naturalne; sakralizacja prawa; laicyzm; prawo pozytywne

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Arystoteles (1988), Retoryka, poetyka. Przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył H. Podbielski, PWN, Warszawa.

Platon (1960), Prawa, przeł. M. Maykowska, PWN, Warszawa 1960.

Święty Tomasz z Akwinu (1985), Suma Teologiczna, t. 13 Prawo, tłum. P. Bełch OP, Veritas, Londyn.

Krąpiec A. OP (1993), Człowiek i prawo naturalne, KUL, Lublin.