Opublikowane: 2025-12-30

Rozszyfrowywanie dyskursu „ekologicznego”: lingwistyczne podejście do doskonalenia edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju

Michał Stefan Rutkowski , Agnieszka Klimska
Forum Pedagogiczne
Dział: Colloquia
https://doi.org/10.21697/fp.2025.2.18

Abstrakt

W obliczu postępującej degradacji środowiska naturalnego oraz w ramach interdyscyplinarnych dążeń do podniesienia jakości edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju (EZR) zwracamy uwagę, że dziedzina ta powinna ewoluować nie tylko pod względem treści, ale również języka. Niniejszy artykuł analizuje hipotezę, zgodnie z którą zjawiska lingwistyczne – w szczególności prozodia semantyczna – w znaczący sposób kształtują świadomość i działania na rzecz środowiska. Czerpiąc z językoznawstwa kognitywnego i analizy dyskursu, w pierwszej kolejności przedstawiamy teoretyczne podstawy twierdzenia, że język wpływa na percepcję społeczną i intencje behawioralne w sferze ochrony środowiska. Następnie dokonujemy przeglądu zastosowań prozodii semantycznej w badaniach nad dyskursem ekologicznym, począwszy od analizy terminu GREEN FUNDAMENTALIST autorstwa Partingtona (1998), który ujawnia, jak częste negatywne kolokacje mogą naznaczyć nawet ideologicznie neutralne pojęcia, a skończywszy na badaniu leksemu SUSTAINABILITY przeprowadzonym przez Hardiman i Nuraniwati (2023), które ukazuje jego pozytywną aurę semantyczną we współczesnym dyskursie informacyjnym. Te prace stanowią punkt wyjścia dla naszej autorskiej analizy terminu ENVIRONMENTAL przy użyciu narzędzia WebCorp. Nasze badanie korpusowe ujawnia dwojaki wzorzec lingwistyczny: przymiotnik ENVIRONMENTAL wykazuje negatywną prozodię semantyczną, kolokując z terminami oznaczającymi szkodę i ryzyko, a jednocześnie jest osadzony w neutralnym, technokratycznym dyskursie zarządzania i nauki. Takie otoczenie semantyczne może przyczyniać się do dystansu emocjonalnego, braku zaangażowania lub technokratycznego postrzegania kryzysu ekologicznego. Twierdzimy, że wzorce te mają bezpośrednie implikacje dla edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju: jeśli edukacja ta ma krzewić nadzieję, poczucie sprawczości i działanie, musi zwracać uwagę nie tylko na to, czego naucza, ale również na to, w jaki sposób jest to kodowane językowo. Prozodia semantyczna oferuje edukatorom efektywne narzędzie do przekształcania dyskursu ekologicznego i klimatycznego w sposób, który rezonuje z adresatami przekazu na płaszczyźnie emocjonalnej i etycznej.

Słowa kluczowe:

dyskurs ekologiczny, prozodia semantyczna, edukacja ekologiczna, edukacja na rzecz zrównoważonego rozwoju (EZR), lingwistyka korpusowa

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Rutkowski, M. S., & Klimska, A. (2025). Rozszyfrowywanie dyskursu „ekologicznego”: lingwistyczne podejście do doskonalenia edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju. Forum Pedagogiczne, 15(2). https://doi.org/10.21697/fp.2025.2.18

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.