Le competenze del superiore provinciale di un istituto religioso riguardo ai beni temporali e della loro amministrazione

MAREK STOKŁOSA

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/pk.2016.59.3.03

Abstrakt


Każda prowincja instytuty zakonnego, jako osoba prawna w Kościele, posiada prawo nabywania, posiadania, administrowania i alienacji swoich dóbr materialnych. Akty te są podejmowane przez przełożonych prowincjalnych przy zachowaniu prawa powszechnego i własnego każdego instytutu. Wszelkie czynności związane ze zwyczajną administracją mogą być podejmowane przez tychże przełożonych, jednak przy uszanowaniu zadań i obowiązków ekonomów prowincjalnych przewidzianych prawem w tym zakresie. Stąd też spełniając akty zwyczajnego zarządzania dobrami materialnymi należy unikać wszelkich konfliktów między tymi dwoma urzędami. Miedzy przełożonym a ekonomem powinno istnieć wzajemne zaufanie i być prowadzony stały dialog dotyczący administracji powierzonych dóbr materialnych. Wszelkie akty nadzwyczajnego zarządzania pozostają jedynie w kompetencji przełożonego prowincjalnego, który w niektórych przypadkach przewidzianych prawem może do ich wypełnienia delegować innych zakonników, w tym także ekonomów. Natomiast akt alienacji dóbr materialnych może być podjęty przez przełożonego prowincjalnego lub generalnego w zależności od wartości alienowanego dobra materialnego. Jeżeli wartość tej transakcji  przekracza wysokość sumy określoną przez Stolicę Apostolską dla danego regionu, wówczas zezwolenie na akt alienacji wydaje sama Stolica Apostolska.


Słowa kluczowe


provincia; superiore provinciale; beni temporali; economo provinciale; amministrazione ordinaria; amministrazione straordinaria; alienazione

Pełny tekst:

PDF (Italiano)

Bibliografia


ANDRÉS D., Le forme di vita consacrata. Commentario teologico-giuridico al Codice di diritto canonico, Roma 2005.

ANDRÉS D.J., I religiosi datori di lavoro e lavoratori secondo il Codice di diritto canonico, Commentarium pro Religiosis et Missionariis 72(1991), p. 3-48.

CASTAÑO J.F., Gli istituti di vita consacrata (cann. 573-730), Roma 1995.

CENTURIONI L., L’amministrazione dei beni ecclesiastici: le competenze del vescovo diocesano, Roma 1996.

CIVCSVA, Lettera del segretario della Congregazione ai/alle superiori/e generali del 21.12.2004, Prot. nr. 971/2004.

CONFERENZA EPISCOPALE ITALIANA, Istruzione in materia amministrativa (2005), Bologna 2006

DE PAOLIS V., I beni temporali e la loro amministrazione, in: AA.VV., I religiosi e il nuovo Codice di diritto Canonico, Atti della XXIII assemblea CISM, Roma 1984, p. 134-159.

DE PAOLIS V., L’amministrazione dei beni: responsabilità dei superiori e degli economi, Informationes 27/2(2001), p. 109-122.

DE PAOLIS V., La vita consacrata nella Chiesa, Bologna 1992.

DE PAOLIS V., Qual è la responsabilità dell’economo e del superiore nell’amministrazione dei bei (cf. c. 636 § 1)?, Vita Consacrata 27(1991), p. 182-184

DE PAOLIS V., Qualche annotazione in margine al documento “Economia e Missione della vita consacrata oggi”, Informationes 28/2(2002), p. 111-126;

EGAÑA F.J., Quali elementi devono essere contenuti nella richiesta di alienazione di beni ecclesiastici?, Vita Consacrata 27(1991), p. 986-990.

GAMBARI E., I religiosi nel Codice. Commento ai singoli canoni, Milano 1986.

GUTIÉRREZ J.L., Gli istituti di vita consacrata e le società di vita apostolica come soggetti dell’amministrazione dei beni temporali, in: AA.VV., I beni temporali della Chiesa. XXII Incontro di Studio, Passo della Mendola – Trento, 3 luglio – 7 luglio 1995, Milano 1997, p. 157-170.

MISTÓ L., I beni temporali della Chiesa (cann. 1254-1310), in: AA.VV., Il diritto nel mistero della Chiesa, vol. III, Roma 1992, p. 348-430

MOSCA V., Povertà e amministrazione dei beni negli istituti religiosi, Quaderni di Diritto Ecclesiale 3(1990), p. 234-263.

PELOSO F., Economia, vita consacrata e missione, Informationes 28/1(2002), p. 116-142

PERLASCA A., Considerazioni problematiche circa la costituzione di fondazioni civili da parte di istituti religiosi, Informationes 27/1(2001), p. 76-90.

PINEDA J.J., La capacidad económica de institutos, provincias y casas y sus limitaciones, Commentarium pro Religiosis et Missionariis 74(1993), p. 85-135.

SASTRE SANTOS E., L’affidamento dell’economia di un istituto religioso a persona estranea, Commentarium pro Religiosis et Missionariis 86(2005), p. 391-416.

UNIONE SUPERIORI GENERALI, Economia e missione nella vita consacrata oggi. Documento della 60ª assemblea della USG, Roma 2002.

VIZZALI A., L’amministrazione dei beni ecclesiastici, in: AA.VV., I beni temporali della Chiesa, Milano 1997, p. 71-92.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.