L’INTELLIGENZA DELLA FEDE

Alessandro Clemenzia

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/stv.2017.55.2.02

Abstrakt


Celem tego artykułu jest wyjaśnienie roli inteligencji wiary w życiu wierzącego
i wyjaśnienie, jaki rodzaj inteligencji wypływa z centralnego przesłania wiary.
Znane adagium Augustyna z Hippony: desideravi intellectu videre quod credidi
zawiera kilka elementów, które mogą nadać głębszy sens i rytm inteligencji wiary
w dynamizmie, który ją tworzy. Autor podkreśla, że nie ma się do czynienia
z dwoma przeciwstawnymi ruchami antropologicznymi, od wiary (fides) do rozumu
(ratio), drugi od rozumu w kierunku wiary, ale z pewnym znacznie głębszym dynamizmem.
Od wiary w to, co jest jej przedmiotem do wewnętrznej racjonalności tej
ostatniej. Wychodząc od Wydzarzenia Paschalnego, Autor zauważa, że nie chodzi
o interpretowanie rzeczywistości, ale o uchwycenie formy „myślenia: i inteligencji,
jakie mogą wyłonić się z interpretacji tego Wydarzenia. Dlatego uwaga skierowana
jest na sam akt myślenia.


Słowa kluczowe


inteligencja wiary; dogmat; ontologia trynitarna;

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


C l e m e n z i a A., In unum con-venire. L’unità ecclesiale in Agostino di Ippona, Città Nuova, Roma 2015.

C l e m e n z i a A., Nella Trinità come Chiesa. In dialogo con Heribert Mühlen, Città Nuova, Roma 2012.

C o d a P., Dalla Trinità. L’avvento di Dio tra storia e profezia, Città Nuova, Roma 2011.

C o d a P., Il De Trinitate di Agostino e la sua promessa, “Nuova Umanità” 24(2002), pp. 219-248.

C o d a P., Postilla sulla semantica del “non essere” in teologia, in P. Coda, J. Tremblay, A. Clemenzia (edd.), Il Nulla-Tutto dell’amore. La teologia come sapienza del Crocifisso, Città Nuova, Roma 2013, pp. 200-209.

C o d a P., Quaestio de alteritate in divinis: Agostino Tommaso Hegel, “Lateranum” LXVI(2003), pp. 509-528.

C o d a P., Sul luogo della Trinità. Rileggendo il De Trinitate di Agostino, Città Nuova, Roma 2008.

C o d a P., Teo-logia. La Parola di Dio nelle parole dell’uomo, Lateran University Press, Roma 2004.

D j u t h M., lemma “Initium fidei”, in Agostino. Dizionario enciclopedico, A. Fitzgerald (ed.), Città Nuova, Roma 2007, pp. 832-837.

F e r r i R., Il De Trinitate di Agostino d’Ippona. Commento al Libro Primo, “Lateranum” 78(2012), pp. 549-570.

G i o v a n n i P a o l o I I, Fides et Ratio.

M ü h l e n H., Der Heilige Geist als Person. In der Trinität, bei der Inkarnation und im Gnadenbund: Ich-Du-Wir, Münster 1963.

L u b i c h C., Scritto, 25.7.1949, w: J. Povilus, «Gesù in mezzo» nel pensiero di Chiara Lubich, Città Nuova, Roma 1981.

L u b i c h C., Spiritualità dell’unità e vita trinitaria. Lezione per la laurea “honoris causa” in teologia, “Nuova Umanità”, 151(2004), pp. 11-20.

M a r i t a t i G., Un dialogo che emerge. Intervista flash a Massimo Cacciari, “Gen’s” 9-10(2011), pp. 152-153.

M a z z e r S., “Li amò fino alla fine”. Il Nulla-Tutto dell’amore tra filosofia, mistica e teologia, Città Nuova, Roma 2014.

R a h n e r K., Il Dio trino come fondamento originario e trascendente della storia della salvezza, in Mysterium Salutis, III, Queriniana, Brescia 19805, 401- 507.

S a n T o m m a s o, STh, IIª-IIae q. 2 a. 2 co.

S a n t ’A g o s t i n o, De Trinitate.

V a g a g g i n i C., hasło Teologia, w Nuovo Dizionario di Teologia, Ed. Paoline, Roma 1977, pp. 1597-1711.

Z a n g h ì G .M., Dio che è Amore. Trinità e vita in Cristo, Roma 20043.

Z a n g h ì G.M., Gesù abbandonato maestro di pensiero, Città Nuova, Roma 2008.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.