Opublikowane: 18-07-2026

Cierpliwość wobec błądzących: „tolerancja" jako strategia nawracania w chrześcijaństwie późnoantycznym

Studia Gdańskie Profil ORCID autora Studia Gdańskie
Studia Gdańskie
Dział: Artykuły
DOI https://doi.org/10.26142/stgd-2026-001

Abstrakt

Artykuł analizuje patientia wobec heretyków jako strategię duszpasterską w chrześcijaństwie późnoantycznym na dwóch studiach przypadku: Ireneusza z Lyonu i Augustyna z Hippony. Punkt wyjścia stanowi rozróżnienie między nowożytnym pojęciem tolerancji a antycznym słownictwem cierpliwego znoszenia (makrothymia, anoche, patientia). Ireneusz prezentuje cierpliwość wobec błądzących jako metodę pastoralną zorientowaną na nawrócenie: jej paradygmatem jest praktyka Polikarpa ze Smyrny. Augustyn, były słuchacz manichejski, w pierwszej fazie ujmuje patientia jako moralne zobowiązanie wynikające z pamięci własnego nawrócenia; w późniejszych pismach dotyczących kontrowersji donatystycznej ewoluuje ku koncepcji moderata coercitio, uzasadnionej teologią łaski. Zestawienie obu modeli ujawnia wspólny cel nawrócenia przy zasadniczo odmiennym rozumieniu dopuszczalnych środków oraz ryzyko instrumentalizacji argumentu pastoralnego w późniejszej recepcji.

Słowa kluczowe:

patientia, herezja, Ireneusz z Lyonu, Augustyn z Hippony, nawrócenie

Pobierz pliki

Zasady cytowania

Gdańskie, S. (2026). Cierpliwość wobec błądzących: „tolerancja" jako strategia nawracania w chrześcijaństwie późnoantycznym. Studia Gdańskie, 58, 6–18. https://doi.org/10.26142/stgd-2026-001

Cited by / Share

Ta strona używa pliki cookie dla prawidłowego działania, aby korzystać w pełni z portalu należy zaakceptować pliki cookie.