Artykuł podejmuje problem relacji między liturgią a życiem chrześcijańskim w perspektywie zasady lex orandi – lex vivendi. We współczesnej teolo- gii liturgii coraz częściej podkreśla się, że liturgia nie tylko wyraża wiarę Kościoła, lecz także kształtuje sposób życia wierzących. Celem artykułu jest analiza wychowawczego wymiaru liturgii w rozumieniu Magisterium Kościoła, Achillego Triakki oraz Davida Fagerberga. W pierwszej części przedstawione zostało nauczanie Magisterium Kościoła dotyczące formacyj- nego charakteru liturgii, stanowiące teologiczne tło dla dalszych rozważań. Następnie omówiona została triadowa struktura misterium – actio – vita w ujęciu Triakki, ukazująca liturgię jako przestrzeń uobecniania misterium Chrystusa, które przenika życie wierzącego i kształtuje jego postawę mo- ralną. Kolejna część prezentuje koncepcję Fagerberga, według której liturgia stanowi theologia prima, a jej naturalnym owocem jest ascetyzm liturgiczny rozumiany jako lex vivendi. Zestawienie obu propozycji odsłania komple- mentarny charakter tych ujęć i pozwala wskazać, w jaki sposób liturgia pełni w Kościele funkcję formacyjną i wychowawczą. Artykuł ukazuje zatem, że zarówno Triacca, jak i Fagerberg rozwijają intuicję Magisterium, upatrując wychowawczej funkcji liturgii w ontologicznym włączeniu człowieka w mi- sterium Chrystusa, które stopniowo przemienia sposób życia człowieka.
Scarica file
Regole di citazione
##plugins.themes.libcom.share##
Licenza

Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non opere derivate 4.0 Internazionale.