Fondazione biblica del ministero del diaconato peramanentne: Scriptural Basis for the Ministry of the Permanent Diaconate

Ryszard Sejdlak

Publié le: 2020-11-10

Vol. 3 No 49 (2020)

Fondazione biblica del ministero del diaconato peramanentne

Scriptural Basis for the Ministry of the Permanent Diaconate

Ryszard Sejdlak

Résumé

Diakonów i ich posługę ukazują jedynie trzy teksty Nowego Testamentu. Są to Listy św. Pawła do Filipian 1, 1 i Pierwszy List do Tymoteusza 3, 8-13 oraz Dzieje Apostolskie 6, 1-6.8-15; 7; 8, 4-13.25-40. List do Filipian (1, 1), stanowiący najstarsze świadectwo, wspomina istnienie diakonów oraz ich współpracę z biskupami już we wspólnotach chrześcijańskich powstałych w czasach św. Pawła. Ponadto ich istnienie potwierdza Pierwszy List do Tymoteusza (3, 8-13) Wskazane są w nim przymioty moralne jakimi winni się odznaczać kandydaci do diakonatu oraz wzmiankowany sposób ich przyjęcia do grona diakonów. Bardzo prawdopodobne ustanowienie diakonów przez apostołów wspominają natomiast Dzieje Apostolskie (6, 1-6). Ponadto, Dzieje Apostolskie w kolejnych wersetach przywołują funkcje diakonów, które nie ograniczają się do realizacji działań charytatywnych, ale także, o czym świadczy historia Szczepana i Filipa, obejmują głoszenie ewangelii i udzielanie chrztu. W tym kontekście można powiedzieć, że teksty Nowego Testamentu przedstawiają diakonów jako tych, którzy dążą do coraz doskonalszego upodobnienia się do Chrystusa-Sługi, który mocą Ducha Świętego zachęca cały Kościół do bycia w większym stopniu ludem zdolnym do służenia drugiemu człowiekowi i do przywrócenia światu smaku służby.

Télécharger des fichiers

pdf (Język Polski)

Règles de citation

Sejdlak, R. (2020). Fondazione biblica del ministero del diaconato peramanentne: Scriptural Basis for the Ministry of the Permanent Diaconate. Warszawskie Studia Pastoralne, 3(49), 71–101. Consulté à l’adresse https://czasopisma.uksw.edu.pl/wsp/article/view/9709

##plugins.themes.libcom.share##

Références

Barbaglio G., Alla comunità di Filippi, in: Le lettere di Paolo, Roma 1990, vol. II, pp. 535-568.
Bellia G., Il diaconato permanente alle origini della Chiesa, Seminarium 48 (2008) 4, pp. 649-686.
Beyer H.W., diakonéo, diakonía, diákonos, in: Theologisches Wörtenbuch zum Neuen Testament, Stuttgart 1935, vol. II, pp. 81-93.
Borras A., Le diaconat exercé en permanence: restauration ou rétablissement?, Nouvelle Revue Théologique 128 (1996), pp. 818-840.
Brandt W.H.G., Dienst und Dienen im Neuen Testament (Neutestamentliche Forschungen; Reihe 2: Untersuchungen zum Kirechenproblem des Urchristentums 5), Gütersloh 1931.
Campenhausen H., Polykarp von Smyrna und die Pastoralbriefe, Heidelberg 1951.
Cattaneo E., I ministeri nella Chiesa antica. Testi patristici dei primi tre secoli, Milano 1997.
Cipriani S., Sono davvero “diaconi” i “sette” di Atti 6, 3-6, in: Il diaconato permanente, Napoli 1983, vol. II, pp. 211-240.
Cochini Ch., Origines apostoliques du célibat sacerdotal, Genève 2006.
Cholij R., Clerical Celibacy in East and West, Leominster 1988.
Collins J.N., Diakonía. Re-interpreting the Ancient Sources, New York-Oxford 1990.
Colombo G., Quale diacono in quale Chiesa, La Scuola Cattolica 120 (1992), pp. 299-314.
Colombo G., La discussione sul ripristino del diaconato permanente al Vaticano II. La teologia, La Scuola Cattolica 124 (1996), pp. 627-650.
Commissione Teologica Internazionale, Il diaconato: evoluzione e prospettive, La Civiltà Cattolica 154 (2003), pp. 253-336.
Dassmann A., Zur ephesinischen Gefangenschaft des Apostels Paulus, in: Anatolian Studies presented to Sir William Mitchell Ramsay, Manchester 1923, pp. 121-145.
Dassmann A., Ämter und Dienste in den frühchristlichen Gemeinden, Bonn 1934.
De Ambroggi P, Le Epistole Pastorali di S. Paolo a Timoteo e a Tito, Torino-Roma 1964.
De La Potterie I., Il fondamento biblico del celibato sacerdotale, in: Solo per amore. Riflessioni sul celibato sacerdotale, pp. 11-45.
Dodd C.H., New Testament Studies, Manchester 1953.
Duncan G.S., St. Paul’s Ephesian Ministry. A Reconstruction with Special Reference to the Ephesian Origin of the Imprisonment Epistles, London 1929.
Fabris R., 1 Timoteo, in: Le lettere di Paolo, Roma 1990, vol. III, pp. 344-432.
Fabris R., Lettera ai Filippesi. Struttura, commento e attualizzazione, Bologna 2001.
Gaechter P., Die Sieben. Apg. 6, 1-6, Zeitschrift für Katholische Theologie, 74 (1952), pp. 129-166.
Georgi D., Die Gegner des Paulus im 2. Korintherbrief. Studien zur religiösen Propaganda in der Spätantike, Neukirchen-Vluyn 1964.
Gewiess J., Diakon, in: Lexikon für Theologie und Kirche, Freiburg im Breisgau 1959, vol. III, p. 350-365.
Gnilka J., Der Philipperbrief, Freiburg im Breisgau 1987.
Guthrie D., New Testament. Introduction, Downers Grove (Illinois) – Leicester 1990.
Guzmán González J.M., El diaconado en “Lumen gentium, 29, Roma 1996. Haenchen E., Die Apostelgeschichte, Göttingen 1959.
Hauke M., Das spezifische Profil del Diakonates, Forum Katholische Theologie 17 (2001), pp. 81-127.
Heid S., Zölibat in der frühen Kirche. Die Anfänge einer Enthaltsamkeitsplicht für Kleriker in Ost und West, Paderborn 1997.
Hippolyte de Rome, La tradition apostolique d’après les anciennes versions. Introduction, traduction et notes (Sources Chrétiennes 11), Paris 1984.
Ignazio di Antiochia, Lettera ai Trallesi, in: Ignace d’Antioche – Polycarpe de Smyrne. Lettres. Martyre de Polycarpe. Texte grec, introduction, traduction et notes (Sources Chrétiennes 10), Paris 1956.
Ireneo di Lione, Adversus Haereses, in: Irénée de Lyon. Contre les hérésies. Texte et traduction (Sources Chrétiennes 211), Paris 1974.
Knight G.W., The Pastoral Epistles. A Commentary on the Greek, Grand Rapids 1992.
Knoch O., 1. und 2. Timotheusbrief. Titusbrief, Würzburg 1988.
Kümmel W.G., Einleitung in das Neue Testament, Heidelberg 1983.
Lea T.D. – Griffin H.P., 1,2 Timothy, Titus. An Exegetical and Theological Exposition of Holy Scripture, Nashville 1992.
Lécuyer J., Les diacres dans le Nouveau Testament, in: Le diacre dans l’Église et le monde d’aujourd’hui, Paris 1966, pp. 15-26.
Małek P., Odnowiona struktura posługi diakona w świetle pasterskiej władzy biskupa i prezbitera według nauki Soboru Watykańskiego II, Kraków 2008.
Marcheselli-Casale C., Lettere pastorali, Roma 1980.
Marcheselli – Casale C., Lettere Pastorali. Le due Lettere a Timoteo e la Lettera a Tito. Introduzione, versione, commento, Bologna 1995.
Martini C.M., Atti degli Apostoli, Cinisello Balsamo 1994.
Michaelis W., Die Gefangenschaft des Paulus in Ephesus und das Itinerar des Timotheus. Untersuchungen zur Chronologie des Paulus und der Paulusbriefe, Gütersloh 1925.
Nautin P., Policarpo, in: Nuovo dizionario patristico e di antichità cristiana, Genova-Milano 2008, vol. III, 4211-4213.
Oberlinner I., Die Pastoralbriefe. Erste Folge. Kommentar zum Ersten Timotheusbrief, Freiburg im Breisgau 1994.
Paolo VI., Litterae apostolicae motu proprio datae Sacrum diaconatus ordinem, 18.06.1967, AAS 59 (1967), pp. 697-704.
Paolo VI., Litterae apostolicae motu proprio datae Ad pascendum, 15.08.1972, AAS 64 (1972), pp. 534-540.
Paximadi G., Lettera ai Filippesi, in: Lettere di Paolo, Assisi 2005, pp. 865-947.
Penna R., La diakonía nelle Lettere ai Corinzi, in: Il diaconato permanente, Napoli 1983, vol. II, pp. 211-218.
Roloff J., Die Apostelgeschichte, Göttingen 1981.
Roloff J., Pfeiler und Fundament der Wahrheit Erwägungen zum Kirchenverständnis der Pastoralbriefe, in: Glaube und Eschatologie. Festschrift für Werner Georg Kümmel zum 80. Geburstag, Tübingen 1985, pp. 229-247.
Sacrosanctum Concilium Oecumenicum Vaticanum II, Constitutio dogmatica de Ecclesia Lumen gentium, 21.11.1964, AAS 57 (1965), pp. 5-71.
Sacrosanctum Concilium Oecumenicum Vaticanum II Decretum de activitate missionali Ecclesiae Ad gentes divinitus, 7.12.1965, AAS 58 (1966), pp. 948-990.
Selejdak R., Zarys historyczny diakonatu stałego, Częstochowa 1998.
Selejdak R., Diakonat stały w świetle Biblii i historii Kościoła, Częstochowa 2002.
Selejdak R., Tożsamość, duchowość, formacja i posługa diakonów stałych, Częstochowa 2003,
Selejdak R., Diakonat stały w świetle dokumentów Soboru Watykańskiego II, posoborowego Urzędu Nauczycielskiego Kościoła i narodowych «Rationes institutionis diaconorum permanentium», Warszawa 2010.
Stählin G., Die Apostelgeschichte, Göttingen 1962.
Stickler A.M., Il celibato ecclesiastico. La sua storia e i suoi fondamenti teologici, Città del Vaticano 1994.
Tertulliano, De praescriptione haereticorum, in: Tertullien. Traité de la prescription contre les hérétiques. Introduction, texte critique et notes de R. F. Refoulé, traduction de P. de Labriolle (Sources Chrétiennes 46), Paris 1957.
Wikenhauser A., Die Apostelgeschichte, Regensburg 1961.
Zardoni S., I diaconi nella Chiesa. Ricerca storica e teologica sul diaconato, Bologna 1990. Google Scholar

Ryszard Sejdlak

https://orcid.org/0000-0003-1225-7519

Note biographique

Prezbiter archidiecezji częstochowskiej; dr hab. teologii; patrysta i teolog dogmatyk; doktorat z teologii patrystycznej (Papieski Instytut Patrystyczny ”Augustinianum” w Rzymie 1991); habilitacja z teologii dogmatycznej (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie 2011); od 1991 r. pracownik watykańskiej Kongregacji Edukacji Katolickiej; od 2002 r. Dyrektor Departamentu Seminariów tej Kongregacji; od 2013 r. Dyrektor Departamentu Semianriów Watykańkiej Kongregacji ds. Duchowieństwa; autor dziesięciu książek i kilkudziesięciu atykułów naukowych o tematyce patrystycznej, dogmatycznej i pastoralnej.