W kierunku odnowionej wizji rozeznania duszpasterskiego od "peryferii' Kościoła do jego "centrum". Analiza na przykładzie posoborowych reform 'visitas ad limina aspostolorum'

Artur Antoni Kasprzak

doi:10.21697/wsp.2017.12.3.36.01

Publié le: 2017-12-06

Vol. 3 No 36 (2017)

W kierunku odnowionej wizji rozeznania duszpasterskiego od "peryferii' Kościoła do jego "centrum". Analiza na przykładzie posoborowych reform 'visitas ad limina aspostolorum'

Artur Antoni Kasprzak

Warszawskie Studia Pastoralne

Rubrique: Artykuły

https://doi.org/10.21697/wsp.2017.12.3.36.01

Résumé

Duszpasterskie rozeznanie Papieża Franciszka podkreśla wyrażenie „peryferia Kościoła”. termin ten używany jest przez niego w sensie określenia nowej wrażliwości Kościoła wobec ubogich i wykluczenia społecznego. Niniejsze studium uwydatnia inne znaczenie „peryferii Kościoła”. Odnosząc swoje poszukiwanie do debaty, która miała miejsce po Soborze Watykańskim II, chodzi o kwestię decentralizacji Kościoła. Wprowadzanie w życie kolegialności episkopalnej, głównej treści tego Soboru, przesunęło punkt równowagi w rozeznaniu duszpasterskim z dotychczasowej dynamiki „od centrum do peryferii”, na dynamikę „z peryferii do centrum”. Centrum oznacza tutaj Kościół w Rzymie, a peryferie Kościoły lokalne.
Proponujemy podjęcie analizy tej nowej dynamiki na podstawie wizyt ad limina po Soborze Watykańskim ii. W 1975 roku funkcjonowanie tej instytucji stało się bardziej kolegialne. od tego czasu spotkania z Papieżem i Kurią rzymską są organizowane przez grupy biskupów, a uwaga skupia się bardziej na doświadczeniu życia Kościołów na peryferiach. Nowa forma wizyt ad limina jest ilustracją decentralizacji Kościoła po ostatnim Soborze Powszechnym.

Télécharger des fichiers

PDF (Język Polski) PDF (English)

Règles de citation

Kasprzak, A. A. (2017). W kierunku odnowionej wizji rozeznania duszpasterskiego od "peryferii’ Kościoła do jego "centrum". Analiza na przykładzie posoborowych reform ’visitas ad limina aspostolorum’. Warszawskie Studia Pastoralne, 3(36), 7–30. https://doi.org/10.21697/wsp.2017.12.3.36.01

##plugins.themes.libcom.share##

Références

Alberigo G., Le Concile Vatican II (1962–1965), w: Les Conciles oecuméniques. 1. L’histoire, t. 1, Paris 1994, s. 359–382.
Google Scholar

Bescond Y. Mgr, Les Évêques de la région parisienne. (Interview avec Y. Bescond, Évêque-auxiliaire), regards sur l’actualité n° 77 (15.10.1971), s. 4–6.
Google Scholar

Bressolette C., Modernizm, w: Dictionnaire critique de théologie, Paris 1998, s. 748–750.
Google Scholar

Broucker J. de, Les nuits d’un prophète Dom Helder Camara à Vatican II, Paris 2005.
Google Scholar

Cecchi d., Il cardinale Giovanni Benelli, introduzione di G.B. re, Roma 1992.
Google Scholar

Episcopis Sacra Congregatio Pro, Decr. “Ad Romanam Ecclesiam” (29.6.1975), AAS 1975, nr 67.
Google Scholar

Fischer-Wollpert r., Leksykon papieży, Kraków 1996.
Google Scholar

Formulaire pour le Rapport Quinquennal, Vatican 1975, AHDL Relatio Superstatu Diocesis 2A1 1977.
Google Scholar

Fouilloux É., Giovanni Battista Montini face aux débats ecclésiaux de son temps 1944-1954, w: Paul VI et la modernité dans l’Église, Texte imprimé: actes du colloque – organisé par l’École française de Rome, Rome (2-4 juin 1983), Rome 1984, s. 85–100.
Google Scholar

Fouilloux É., Courants de pensée, piété, apostolat. II. Le catholicisme, w: Histoire du christianisme, t. 12: Guerres mondiales et totalitarisme (1914–1958), Paris 1990, s. 156–168.
Google Scholar

Grémion P., Le pouvoir périphérique. Bureaucrates et notables dans le système politique français, Paris 1976.
Google Scholar

Grootaers J., Une concertation épiscopale au Concile: la conférence des vingt- deux (1962–1963), w: Actes et acteurs à Vatican II, t. 139, Louvain 1998, s. 133–165.
Google Scholar

Kalonji Nkokesha C., Penser la Tradition avec Walter Kasper. Pertinence d’une catholicité historiquement et culturellement ouverte, t. 259, Leuven–Paris–Walpole 2013.
Google Scholar

Kasper W., eologie und Kirche, Mainz 1987.
Google Scholar

Kasprzak A.A., Une crise entre le centre et la périphérie de l’Église dans l’histoire d’une visite du cardinal L.-J. Suenens au Vatican, en mars 1969, ETL 2016, nr 92/2, s. 251–283.
Google Scholar

Kasprzak A.A., Inventaire du Fonds José De Broucker „Dossier Suenens”. Textes – sources des ouvrages consacrés au dossier du cardinal Léon-Jo- seph Suenens, présentés aux médias par José De Broucker (1969 à 1971), Paris 2015.
Google Scholar

Legrand H., Initiation à la pratique de la théologie, t. 3/ii: Dogmatique, publié sous la direction de B. Lauret et F. refoulé, Paris 1993.
Google Scholar

Lubac H. i Figoureux L., Carnets du concile, t. ii, Paris 2007.
Google Scholar

Maillard S., François, dans les pas et les mots de Paul VI, „la Croix” 17.10.2014. Philips G., L’Eglise et son mystère au deuxième concile du Vatican: Histoire, texte et commentaire de la Constitution Lumen Gentium, t. 1, Paris 1967.
Google Scholar

Rahner K., Vorgrimler H., Petit dictionnaire de théologie catholique, Paris 1969.
Google Scholar

Ratzinger J., Duszpasterskie implikacje nauki o kolegialności biskupów, „Concilium” 1965, nr 1–10, s. 52–68.
Google Scholar

Routhier G., La réception d’un concile, Paris 1993.
Google Scholar

Routhier G., Nault F., Autorité et Magistère, Paris 2010.
Google Scholar

Rybak r., La visita “Ad limina apostolorum” nei documenti della Santa sede e nel codice di diritto canonico del 1983, Romae 1994.
Google Scholar

Saint-Paul Administration Ponti cale de la Basilique Patriarcale, Les Papes. Vingt siècles d’histoire, Vatican 2002.
Google Scholar

Segretain Ph., L’Europe du Pape François, „News letter d’europeinfos” mai 2016, nr 193, s. 2.
Google Scholar

Suenens L.-J., Logiczne konsekwencje Soboru. Wywiad z kardynałem Suenensem, „tygodnik Powszechny” 1969, nr 22(1062), s. 1, 3–4.
Google Scholar

Suenens l.-J., Souvenirs et Espérances [autobiogra a], Paris 1991.
Google Scholar

Thils G., Primauté ponti cale et prérogatives épiscopales. „Potestas ordinaria” au Concile du Vatican, leuven 1961.
Google Scholar

Tillard J.M., L’Évêque de Rome, Paris 1982.
Google Scholar

Vandrisse J., Paul VI et les évêques de France. Un bond dans l’espérance, Paris 1978.
Google Scholar

Artur Antoni Kasprzak

blazejszostek@gmail.com

Note biographique

Ks. dr Artur Antoni Kasprzak urodził się w ostrowie Wielkopolskim 27 Vii 1975 r. Po ukończeniu arcybiskupiego Seminarium w Poznaniu i Wyższego Seminarium w Kaliszu otrzymał święcenia prezbiteratu 25 V 2000 r. W 2003 r. został wysłany na studia specjalistyczne do instytutu Katolickiego w Paryżu, gdzie obronił pracę doktorską, otrzymując tytuł doktora z teologii w Instytucie Katolickim Paryżu oraz w trybie cotutelle na Katolickim Uniwersytecie w Louvain w Belgii, (4 Xi 2008 r.). Praca doktorska, opublikowana w języku francuskim, nosi tytuł: Kolegialność episkopalna interpretowana jako współodpowiedzialność w myśli i działaniu kardynała Leona-Józefa Suenensa. Postawa pasterza w kryzysie po Soborze Watykańskim II. Po powrocie do swojej diecezji ks. Kasprzak pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza akademickiego (2009-2013), Prefekta ds. studiów w Wyższym Seminarium duchownym w Kaliszu (2010-2014), Pełnomocnika dziekana ds. organizacji Studiów w Wyższym Seminarium duchownym, diecezjalnego referenta ds. Misji (2013-2014). Był członkiem Krajowej Komisji teologicznej odnowy w duchu Świętym oraz diecezjalnej rady Koordynującej inicjatywy Nowej ewangelizacji w diecezji kaliskiej. od 2014 r. podjął studia postdoktoranckie na instytucie Katolickim w Paryżu w celu przygotowania dossier habilitacyjnego. zakres obecnych badań specjalistycznych odnosi się do autorytetu w Kościele po Soborze Watykańskim II. Ks. Kasprzak jest autorem kilkunastu publikacji dotyczących odnowy eklezjologii w XX wieku, Soboru Watykańskiego ii, problematyki kryzysu, który nastąpił po Soborze Watykańskim ii w krajach europy zachodniej. Jego artykuły można znaleźć w znanych czasopismach polskich, francuskich i belgijskich.