Potencjał społeczny i pedagogiczny koncepcji social resilience w erze neoliberalnej

Celina Czech-Włodarczyk

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/fp.2018.1.13

Abstrakt


W artykule pragnę zaprezentować potencjał społeczny i pedagogiczny koncepcji social resilience, która może być skutecznym sposobem utrzymania swojego dobrostanu przez jednostki i społeczności, zwłaszcza w obliczu zagrożeń spowodowanych oddziaływaniem ideologii neoliberalnej. W sposób kompleksowy zaprezentuję definicje pojęć stosowanych w artykule, takich jak: resilience, social resilience, ideologia neoliberalna. Postaram się przytoczyć przykłady wykorzystania potencjału społecznego koncepcji social resilience, które aktualnie z powodzeniem funkcjonują we współczesnych państwach demokratycznych. Zaprezentuję także przykłady dotychczasowego zastosowania koncepcji resilience na gruncie polskiej psychologii i pedagogiki oraz wskażę możliwości poszerzenia tej koncepcji o czynnik społeczny (social) i wykorzystania jej potencjału pedagogicznego na gruncie edukacji.

Słowa kluczowe


resilience; social resilience; neoliberalizm

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Ancelovici M. (2013). The origins and dynamics of organizational resilience: a comparative study of two french labor organizations. W: Hall P. A., Lamont M. (red). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Antoszewski A., Herbut R. (2002). Leksykon politologii. Wrocław: Atla 2.

Bartyzel J. (2004). W gąszczu liberalizmów. Próba periodyzacji i klasyfikacji. Lublin: Fundacja „Servire Veritati”.

Borucka A., Ostaszewski K. (red). (2008). Koncepcja resilience. Kluczowe pojęcia i wybrane zagadnienia. „Medycyna Wieku Rozwojowego” 12, s. 587–597.

Bouchard G. (2013). Neoliberalism in Québec: the response of a small nation under pressure. W: Hall P. A., Lamont M. (red). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Cottle S. (2009). Global crises in the news: staging new wars, disasters and climate change. „International Journal of Communication” vol. 3, s. 494–516.

Dowbor L. (2009). Demokracja ekonomiczna. Warszawa: Książka i Prasa.

Evans P.B, Sewell W.H. (2013). Neoliberalism: policy regimes, international regimes, and social effects. W: Hall P. A., Lamont M. (red). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Folke C. (2006). Resilience: the emergence of a perspective for social- ecological system analysis. „Global Environmental Change” 16, s. 253–267.

Gąsior K. (2014). Prężność rodzinna – nowe wyzwanie dla profilaktyki. „Resocializacja Polska” nr 6, s. 79–88.

Hall P. A., Lamont M. (red). (2013). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Junik W. (red). (2011). Resilience. Teoria–badania –praktyka. Warszawa: Parpamedia.

Junik W. (2012). Koncepcja rezyliencji w praktyce andragogicznej. „Edukacja Ustawiczna Dorosłych” 1 (76), s. 76–83.

Kamińska K. (2013). Społeczna gospodarka rynkowa jako model ładu gospodarczego Unii Europejskiej. „Ekonomia” 4 (25), s. 228–240.

Keating D., Siddiqi A., Nguyen Q. (2013). National differences in population health and development. W: Hall P. A., Lamont M. (red). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Korzeniewska A. (2015). Badania nad wyobrażeniami zbiorowymi dotyczącymi przeszłości po II wojnie światowej wobec przemian kulturowych i społeczych. „Sensus Historiae” vol. XVIII, s. 35–52.

Masten A., Narayan A. J. (2012). Child development in the context of disaster, war and terrorism: pathways of risk and resilience. „Annual Review of Psychology” vol. 63, s. 227–257.

Michałowska D. A. (2013). Neoliberalizm i jego (nie)etyczne implikacje edukacyjne. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.

Ostry J. D., Loungani P., Furceri D. (2016). Neoliberalism: Oversold? „Finances and Development”, vol. 53, nr 2, dostępny na http://www.imf.org/external/pubs/ft/fandd/2016/06/ostry.htm (otwarty 08.03.2018).

Pietrzyk-Reeves D. (2006). Współczesny kształt idei społeczeństwa obywatelskiego. W: Krauz- Mozer B., Borowiec P. (red). Czas społeczeństwa obywatelskiego, między teorią a praktyką. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Potulicka E., Rutkowiak J. (2010). Neoliberalne uwikłania edukacji. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Rutkowska M. (2015). Rezyliencja jako interdyscyplinarna kategoria analityczna i jej zastosowanie w pedagogice. „Studia i Badania Naukowe” 1, s. 29–47.

Sinha S. (2009). Projekt neoliberalny a możliwości społeczeństwa obywatelskiego. W: Saad-Filho A., Johnston D. (red). Neoliberalizm przed trybunałem. Warszawa: Książka i Prasa.

Schmidt V. A., Thatcher M. (red.) (2013). Resilient liberalism in Europe’s political economy. London: Cambridge University Press

Smulczyk M. (2016a). Resilience a edukacja. Rola fenomenu skutecznej adaptacji w osiągnięciach szkolnych. „Forum Oświatowe” 28 (2), s. 203–222.

Smulczyk M. (2016b). Problematyka academic resilience- teoria, badania, praktyczne zastosowanie. „Przegląd Badań Edukacyjnych” 23, s. 165–194.

Swidler A. (2013). Cultural Sources of Institutional resilience: lessons from chieftaincy in rural Malawi. W: Hall P. A., Lamont M. (red). Social resilience in the neoliberal era. New York: Cambridge University Press.

Szelewa D. (2014). Procesy polityczne a strategia zmian polityki społecznej w Polsce i na świecie, „Warszawskie Debaty o Polityce Społecznej”, dostępny na: http://library.fes.de/pdf-files/bueros/warschau/11373.pdf (otwarty: 20.08.2017).

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142