Podręczniki do nauki islamu używane przez Muzułmański Związek Religijny w RP a specyfika muzułmańskiej edukacji religijnej w Polsce –między Polską a światem muzułmańskim

Agata S. Nalborczyk

Abstrakt


Muzułmański Związek Religijny (MZR) jest najstarszą organizacją muzułmańską Polsce – został założony przez Tatarów – muzułmanów polsko-litewskich w 1925 roku. Po wprowadzeniu nauki religii muzułmańskiej do szkół w 1919 roku i po przywróceniu jej tam w 1992 roku jednym z głównych problemów zawsze był brak odpowiednich podręczników do nauki tego przedmiotu.

Mimo że niektóre nowe podręczniki zostały opublikowane po 1990 roku, nie obejmują one całego programu edukacji religijnej, a liczba egzemplarzy jest niewystarczająca, dlatego też podręczniki sprzed 1939 roku są nadal w użyciu, nawet jeśli są przestarzałe. Większość nowych podręczników, opublikowanych w ostatnich latach, to tłumaczenia z języków obcych – z bośniackiego, tureckiego (przez rosyjski lub angielski) lub arabskiego.

Artykuł omawia używane przed II wojną światową, obecnie przez nauczycieli MZR, podręczniki do nauki religii muzułmańskiej, koncentrując się na ich pochodzeniu, formie i roli języka arabskiego, a także metodyce jego nauczania.

Słowa kluczowe


nauka religii muzułmańskiej; muzułmańskie podręczniki; Tatarzy; islam w Polsce; język arabski;

Bibliografia


Aslan E. (2012). Training of imams and teachers in Europe. W: Aslan E., Windisch Z. (red.). The training of imams and teachers for Islamic education in Europe. Frankfurt: Peter Lang.

Berglund J. (2010). Teaching Islam: Islamic Religious Education in Sweden. Münster–New York: Waxmann.

European Perspectives on Islamic Education and Public Schooling. (2018). Berglund J. (red.). Equinox: Sheffield.

Danecki J. (2011). Podstawowe wiadomości o islamie. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog.

Islam a świat. (2004) Baecker R., Kitab Sh. (red.). Toruń: Mado

Islam and citizenship education. (2015). Aslan E., Hermansen M. (red.). Wiesbaden: Springer.

Islamic leadership in the European lands of the former Ottoman and Russian empires. Legacy, challenges and change. (2018). Račius E., Zhelyazkova A. (red.). Leiden: Brill.

Islamic textbooks and curricula in Europe. (2011). Aslan E. (red.). Frankfurt: Peter Lang.

Khorchide M. (2009). Der islamische Religionsunterricht zwischen Integration und Parallelgesellschaft. Einstellungen der islamischen ReligionslehrerInnen an öffentlichen Schulen. Wiesbaden: VS Verlag für Sozialwissenschaften.

Konopacki A. (2010). Życie religijne Tatarów na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego w XVI–XIX w. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.

Konopka H. (1995). Religia w szkołach Polski Ludowej. Białystok: Dział Wydawnictw Filii UW.

Kryczyński S. (2000 [1938]). Tatarzy litewscy. Próba monografii historyczno-etnograficznej. Gdańsk: Rocznik Tatarów Polskich.

Kryczyński L. (1937). Przegląd literatury o islamie i Tatarach za r. 1937. „Przegląd Islamski”, nr 6/4, s. 11–16.

Miśkiewicz A. (1990). Tatarzy Polscy 1918–1939. Warszawa: PWN.

Mizgalski J. (1998). Oświata wśród Tatarów w Polsce międzywojennej. „Prace Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Zeszyty Historyczne”, nr 5, s. 101–109.

Mohr I-Ch. (2006). Islamischer Religionsunterricht in Europa. Lehrtexte als Intrumente muslimischer Selbstverortung im Vergleich. Bielefeld: transcript.

Nalborczyk A. S. (2018). Islam in Mittel- und Osteuropa: Geschichte und Gegenwart: Polen, Litauen, Weißrussland, Lettland, Estland. „Pastoraltheologische Hefte”, nr 11, s. 23–43.

Nalborczyk A. S. (2011). Islamic religious education in Poland – curricula and textbooks. W: Aslan E. (red.). Islamic textbooks and curricula in Europe. Frankfurt: Peter Lang.

Nalborczyk A. S., Pędziwiatr K. (2018). Between old traditions and new diversities: Islamic religious education in Poland. W: Berglund J. (red.). European perspectives on Islamic education and public schooling. Sheffield: Equinox Publishing.

Nalborczyk A. S., Borecki P. (2011). Relations between Islam and the state in Poland: the legal position of Polish Muslims. „Islam and Christian-Muslim Relations”, nr 22/3, s. 343–359.

Religious education: Between radicalism and tolerance. (2018). Aslan E., Rausch M. (red.). Wiesbaden: Springer.

Rippin A. (2012). Muslims: their religious beliefs and practices. London–New York: Routledge.

Sobczak J. (2004). Położenie prawne polskich wyznawców islamu. W: Baecker R., Kitab Sh. (red.). Islam a świat. Toruń: Mado.

Sobczak J. (1984). Położenie prawne ludności tatarskiej w Wielkim Księstwie Litewskim. Warszawa–Poznań: PWN.

Tatarzy w Polsce. Dodatek nr 19 pod red. Dr-a W. Arcimowicza (1936). „Dziennik Urzędowy Kuratorium Okręgu Szkolnego Wileńskiego”, nr 2.

The training of imams and teachers for Islamic education in Europe. (2012) Aslan E., Windisch Z. (red.). Frankfurt: Peter Lang.

Tyszkiewicz J. (2008). Tatarzy w Polsce i Europie. Fragmenty dziejów. Pułtusk: AH.

Woronowicz A. (1934). Polacy-muzułmanie na Uniwersytecie Al-Azhar w Kairze. „Wschód-Orient”, nr 2–4, s. 148–155.

Wróblewska U. (2012). Oświata Tatarów w Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa: Semper.

Yearbook of Muslims in Europe. (2009–2018), vol. 1–10. Leiden: Brill.

Zekaj R. (2011). Tradition, actuality and perspectives on Islamic education in Albania. W: Aslan E. (red.). Islamic textbooks and curricula in Europe. Frankfurt: Peter Lang.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142