https://doi.org/10.21697/sk.2025.21.09
Artykuł podejmuje refleksję nad specyfiką katechetycznej posługi Słowa wobec uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE), coraz częściej obecnych zarówno w przestrzeni szkolnej, jak i parafialnej. W warunkach szkolnych praca z uczniami z SPE regulowana jest przepisami prawa, jednak troska o ich formację religijną nie może być ograniczona wyłącznie do perspektywy legalistycznej. Kluczową rolę odgrywa tu powołanie katechety, który jako posłany przez Boga i Kościół odpowiada za swoją posługę nie tylko przed instytucjami, lecz także w wymiarze sumienia. Artykuł ukazuje zagadnienie w dwóch perspektywach nadziei: nadziei dla uczniów z SPE, którzy dzięki dostosowanym formom przekazu mogą głębiej poznawać Chrystusa i budować z Nim relację, oraz nadziei dla katechety, dla którego praca z tymi uczniami staje się szczególną przestrzenią realizacji powołania. Rozważania obejmują zagadnienia specjalnych potrzeb edukacyjnych, rozumienia SPE jako znaku nadziei oraz ucznia z SPE jako nadziei dla samego katechety.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
English
Język Polski