Publié le: 2025-11-06

Napominanie jako prerogatywa i chrześcijańska powinność.

Słów kilka w obronie zapoznanej postawy

Rafał Kupiszewski Profil ORCID autora Rafał Kupiszewski
Warszawskie Studia Pastoralne
Rubrique: Artykuły
DOI https://doi.org/10.21697/wsp.2025.2.02

Résumé

Napominanie jest wymogiem, którego źródłem jest sam Bóg, Jego wola i Jego zbawcza pedagogia. Odnosi się ono do nagannych zachowań i postaw moralnych, które domagają się napiętnowania. Każdy wyznawca Jezusa Chrystusa zobowiązany jest do właściwej reakcji na zło moralne. Jednak we współczesnym klimacie kulturowo-duchowym, zdominowanym przez indywidualizm i konformizm społeczny, napominanie stało się postawą niepożądaną, źle przyjmowaną, a wręcz wypychane jest poza nawias świa- domości nawet wewnątrz samego Kościoła. Niniejszy artykuł chce–choćby w skromnej mierze-przyczynić się do przywrócenia należnego miejsca nie łatwej, przecież, sztuce napominania, prowokując głębszą nad nią refleksję, zwłaszcza wśród wiernych Kościoła.

Télécharger des fichiers

Règles de citation

Kupiszewski, R. (2025). Napominanie jako prerogatywa i chrześcijańska powinność.: Słów kilka w obronie zapoznanej postawy . Warszawskie Studia Pastoralne, 60(2), 21–37. https://doi.org/10.21697/wsp.2025.2.02

##plugins.themes.libcom.share##


##plugins.themes.libcom.BOCookieBarText##