Artykuł podejmuje problem teologicznego i egzegetycznego znaczenia biblij- nej formuły „posłać słowo” (hebr. šālaḥ dābār) w Starym Testamencie oraz jej interpretacji w wybranych publikacjach ks. prof. Juliana Warzechy SAC. Celem badania jest ukazanie, że analizowane wyrażenie nie oznacza jedynie aktu przekazu informacji, lecz wyraża dynamiczne, skuteczne i sprawcze działanie Boga w historii zbawienia oraz w porządku stworzenia, a także przedstawienie sposobu, w jaki formuła ta została opracowana i zinterpreto- wana w dorobku naukowym autora. Zastosowana metoda obejmuje analizę semantyczną obu członów wyrażenia – šālaḥ („posłać”) i dābār („słowo”) – oraz egzegezę wybranych perykop biblijnych, zwłaszcza Iz 9, 7–20 i Ps 147 (ww. 15.18), z uwzględnieniem ich kontekstu literackiego, historycznego i teologicznego. Wyniki badań wskazują, że w Księdze Izajasza „posłane słowo” funkcjonuje jako wysłannik sądu wobec niewierności Izraela, który jednak zachowuje cel zbawczy i wzywa do nawrócenia, natomiast w Psalmie 147 ukazuje się jako moc stwórcza objawiająca się w harmonii i regularności zjawisk przyrodniczych. Na podstawie tych przykładów ks. Warzechy do- wodzi, że słowo Boże pozostaje nierozerwalnie związane z samym Bogiem, działa z Jego autorytetem i skutecznie realizuje Jego wolę, będąc zarówno narzędziem sądu, jak i znakiem zbawczej obecności.
Scarica file
Regole di citazione
##plugins.themes.libcom.share##
Licenza
Questo lavoro è fornito con la licenza Creative Commons Attribuzione - Non opere derivate 4.0 Internazionale.
English
Język Polski
Italiano
Français (France)