https://doi.org/10.21697/fp.2025.2.5
Artykuł przedstawia koncepcję edukacji na rzecz pokoju w ujęciu Marii Montessori i Jeana Vaniera. Montessori ukazana jest jako wnikliwa obserwatorka życia społecznego, której pisma ukazują wychowanie dzieci jako zadanie wspólnoty ludzkiej. Jej zdaniem redefinicja pokoju – wykraczająca poza rozumienie go jako braku wojny – wymaga zmiany paradygmatu w myśleniu o dziecku i wiąże się ściśle z procesem przebudowy społecznej. Jean Vanier, założyciel wspólnoty L’Arche, ukazany jest jako orędownik pokoju poprzez zmianę postrzegania osób z niepełnosprawnością intelektualną. Tekst podejmuje również mniej znany wymiar wspólnot L’Arche jako miejsc pokoju.
Artykuł ukazuje podobieństwa i różnice między Montessori a Vanierem, podkreślając ich wspólny punkt wyjścia: radykalne przemyślenie znaczenia dziecka, osób słabych i ubogich. Te grupy ukazane są jako znaki pokoju, zdolne do inicjowania dialogu i przemiany wewnętrznej – warunków niezbędnych dla edukacji pokojowej. Analiza opiera się na dziełach Education and Peace Marii Montessori oraz Finding Peace Jeana Vaniera.
Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.