Inkluzywna edukacja religijna na przykładzie systemu szkolnictwa w Niemczech

Agnieszka Zduniak

Abstrakt


W artykule zostają przedstawione główne założenia inkluzywnej edukacji religijnej w niemieckim systemie szkolnictwa. Heterogeniczność kulturowa i etniczna współczesnych społeczeństw europejskich stanowi ważne wyzwanie dla systemu edukacji. Dotyczy to również nauczania religii w warunkach pluralizmu religijno-światopoglądowego. W Niemczech nauczanie tego przedmiotu cechuje duża różnorodność podejść i koncepcji, uzasadniona sytuacją religijnego i kulturowego pluralizmu. Rezultatem tego jest dynamiczny rozwój pedagogiki religii jako dziedziny wiedzy odrębnej od katechetyki. Autorka przedstawia najnowsze koncepcje szkolnego nauczania religii w Niemczech. Stanowią one próbę zdefiniowania na nowo celów i metod nauczania religii w taki sposób, aby w większym niż dotychczas stopniu odpowiadało ono wymogom współczesności.

Słowa kluczowe


pedagogika religii; katechetyka; edukacja inkluzywna; pluralizm religijny;

Bibliografia


Berger A. i in. (2014). Zehn Grundsätze für inklusiven Religionsunterricht, dostępny na: https://comenius.de/themen/Inklusion/Zehn_Grundsaetze_fuer_inklusiven_Religionsunterricht_2014.pdf (otwarto: 3.11.2017).

Boschki R. (2003). „Beziehung” als Leitbegriff der Religionspädagogik. Grundlegung einer dialogisch-kreativen Religionsdidaktik, Ostfildern: Schwabenverlag.

Boschki R. (2004). Beziehung – Grundprinzip religiöser Bildung. „Katechetische Blätter”, nr 129, s. 140–148.

Boschki R. (2011). Die spirituelle Dimension interkultureller und interreligiöser Bildung: Chancen einer ganzheitlich-sinnorientierten Pädagogik. W: Kett F. (red.). Jahrbuch 2011. Ganzheitlich-sinnorientiert erziehen und bilden. Ein reformpädagogischer Ansatz auf der Basis eines christlichen Menschenbildes. Gröbenzell: Franz Kett-Verlag, s. 6–13.

Bucher A. (2007). Wurzeln und Flügel. Wie spirituelle Erziehung für das Leben stärkt. Düsseldorf: Patmos.

Englert R. (2012). Religionsdidaktik wohin? – Versuch einer Bilanz. W: Grümme B., Lenhard H., Pirner M. L. (red.). Religionsunterricht neu denken. Innovative Ansätze und Perspektiven der Religionsdidaktik. Ein Arbeitsbuch. Stuttgart: Kohlhammer, s. 247–258.

Gellner Ch., Langenhorst G. (2013). Blickwinkel öffnen. Interreligiöses Lernen mit literarischen Texten. Ostfildern: Matthias-Grünewald Verlag.

Jan Paweł II (2003). Ecclesia in Europa, dostępny na: https://opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/adhortacje/europa_28062003.html (otwarto: 20.11.2017).

Joas H. (2004). Braucht der Mensch Religion? Über Erfahrungen der Selbsttranszendenz. Freiburg i.Br.: Verlag Herder.

Mette N. (2012). Theologie als Bezugswissenschaft für den schulischen Religionsunterricht –angefragt. W: Mette N., Sellmann M. (red.). Religionsunterricht als Ort der Theologie. Freiburg i.Br.: Verlag Herder, s. 338–361.

Mette N. (2014). Edukacja religijna w przedszkolu – podstawy teoretyczne i zadania. „Keryks”, nr 13, s. 51–70.

Pollack D., Müller O. (2013). Religionsmonitor. Verstehen was verbindet. Religion und Zusammenhalt in Deutschland. Gütersloh: Bertelsmann Stiftung.

Röhrig H.-J. (brw.). Von der integrativen Pädagogik zum inklusiven Religionsunterricht, dostępny na: http://www.ekir.de/pti/Downloads/integrative-paedagogik.pdf (otwarto: 14.11.2017).

Spiegel E. (1997). Beziehungsverhalten und -handeln von Jugendlichen als Manifestationsformen sublimer Religiosität. „Religionspädagogische Beiträge”, nr 39, s. 165–197.

Ustawa Zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec, dostępny na: http://www.gesetze-im-internet.de/gg/art_7.html (otwarto: 21.11.2017).

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142