Abstrakt

Celem artykułu jest ukazania kierunków reform eklezjalnych zawartych w myśli czeskiego teologa, T. Halíka oraz w propozycji zgłoszonej przez amerykańskiego apologetę, G. Weigla. Źródłami, które zostały poddane analizie, są prace obu intelektualistów. W części pierwszej autorzy artykułu zajmują się „Listami do papieża” czeskiego profesora. Część drugą poświęcają pismom amerykańskiego teologa. Na podstawie przeprowadzonych analiz formułują następujące wnioski. Halík wizję papieża wpisuje w całość rozważań dotyczących obecnego stanu Kościoła i jego reformy. Zdaniem czeskiego myśliciela, biskup Rzymu, posiadając szczególną misją, ma spajać, słuchać, włączać i służyć. Według Halíka najważniejszym rysem papieża jest duchowe przywództwo. Ma być on sługą, otwartym na wszystkich spragnionych i poszukujących. Kreśląc wizję kenotycznego, czyli uniżonego, chrześcijaństwa i Kościoła, praski profesor w tych kategoriach widzi także osobę biskupa Rzymu, który na wzór Jezusa ma zawsze służyć. Weigel, analizując dawną i obecną postać katolicyzmu, postuluje jego odnowę, polegającą na powrocie do Ewangelii i tradycji. Proponowany model nazywa katolicyzmem ewangelicznym. Jego szeroka wizja reform obejmuje także urząd biskupa Rzymu. Przyszły papież, według Amerykanina, winien być człowiekiem radykalnie nawróconym, zakorzenionym w Jezusie i posiadającym duchową głębię. Jego wiara, połączona z mądrością, intelektem i doświadczeniem Kościoła, ma stawać się motorem dla ewangelicznej misji Kościoła.